การศึกษาประสบการณ์ใช้สมุดเบาใจของผู้ใช้งานด้วยตนเอง ผู้ดูแลผู้ป่วย และบุคลากรสุขภาพ
บทคัดย่อ
ถิรนันท์ ถิรสิริสินสาขาวิชาสังคมศาสตร์การแพทย์และสาธารณสุข คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล จังหวัดนครปฐม
บทคัดย่อ
สมุดเบาใจเป็นหนังสือแสดงเจตนาล่วงหน้าเกี่ยวกับสุขภาพช่วงสุดท้ายรูปแบบหนึ่ง มีการเผยแพร่ครั้งแรกตั้งแต่ปี พ.ศ. 2558 แต่ผู้ใช้งานสมุดเบาใจพบอุปสรรคหลายด้านทำให้ไม่สามารถใช้สมุดเบาใจเพื่อเข้าถึงกระบวนการวางแผนการดูแลล่วงหน้าได้ บทความนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสบการณ์การใช้สมุดเบาใจของผู้ใช้งานสมุดเบาใจ จำนวน 20 คน ใน 3 กลุ่ม ได้แก่ ผู้ใช้สมุดเบาใจด้วยตัวเอง ผู้ดูแลที่ใช้สมุดเบาใจกับคนในครอบครัว และผู้ให้บริการสุขภาพใช้สมุดเบาใจกับผู้ป่วย โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพและการสัมภาษณ์เชิงลึก จากการศึกษาพบว่าผู้ใช้สมุดเบาใจส่วนใหญ่รู้จักสมุดเบาใจจากการสนใจเรื่องความตาย การมีประสบการณ์เกี่ยวกับความตายที่ผ่านมา และเมื่อได้ทำสมุดเบาใจแล้ว ผู้ใช้งานพบกับอุปสรรคที่ต่างกันส่งผลให้ผู้ใช้งานหยุดพักการใช้งานสมุดเบาใจไว้ก่อน สำหรับกลุ่มผู้ใช้สมุดเบาใจด้วยตนเองพบข้อจำกัดเรื่องการไม่มีข้อมูล การตัดสินใจไม่ได้ และการสื่อสารสมุดเบาใจและเรื่องความตายกับคนในครอบครัว ซึ่งข้อจำกัดประการหลังนี้พบเช่นเดียวกับในกลุ่มผู้ดูแลที่ใช้สมุดเบาใจกับคนในครอบครัว ผู้ใช้สมุดเบาใจทั้งสองกลุ่มก้าวข้ามข้อจำกัดด้วยการทำให้ความตายเป็นเรื่องปกติในชีวิตประจำวัน ส่วนข้อจำกัดของกลุ่มผู้ให้บริการสุขภาพคือการบริหารจัดการที่เกี่ยวข้องกับสมุดเบาใจ เช่น การจัดเก็บสมุดเบาใจ การไม่มีงบประมาณสนับสนุน ผู้ให้บริการสุขภาพมีเวลาจำกัด ทั้งนี้ การใช้สมุดเบาใจสามารถนำไปสู่กระบวนการวางแผนการดูแลล่วงหน้า รวมถึงการดูแลแบบประคับประคองในผู้ป่วยระยะท้ายได้ ซึ่งเป็นการส่งต่อและเรียนรู้ประสบการณ์ความตายดีต่อไป
คำสำคัญ: สมุดเบาใจ; พินัยกรรมชีวิต; หนังสือแสดงเจตนาฯ; การวางแผนการดูแลล่วงหน้า
เอกสารอ้างอิง
ศรีเวียง ไพโรจน์กุล. การวางแผนการดูแลล่วงหน้าและการทำหนังสือแสดงเจตนาไม่ประสงค์จะรับบริการสาธารณสุขฯ. ใน: ปฐมพรศิรประภาศิริ, เดือนเพ็ญ ห่อรัตนาเรือง, บรรณาธิการ. คู่มือการดูแลผู้ป่วยแบบประคับประคองและระยะท้าย (สำหรับบุคลากรทางการแพทย์). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกิจการโรงพิมพ์ องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก ในพระบรมราชูปถัมภ์; 2563. หน้า 33-46.
วิชัย โชควิวัฒน, อำพล จิตดาวัฒนะ, แสวง บุญเฉลิมวิภาส, ปิติพร จันทรทัต ณ อยุธยา, ไพศาล ลิ้มสถิตย์, บรรณาธิการ. ก่อนวันผลัดใบหนังสือแสดงเจตนาการจากไปในวาระสุดท้าย. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร: ทีคิวพี; 2554.
นิรชา อัศวธีรากุล, ภัคคพงศ์ วงศ์คำ, ถิราพร พ่วงโพธ์. คู่มือสำหรับประชาชน การดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายแบบประคับประคอง (palliativecare). นนทบุรี: สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ; 2556.
Peaceful Death. สมุดเบาใจ. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพมหานคร: สามลดา; 2562.
พระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550. ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 127, ตอนที่ 22 ก (ลงวันที่ 31 มีนาคม 2553).
Wongprasertsuk C, Pramaunwongteera T. Attitudes toward writing self-advance directives. J Med Health Sci 2018;25:81-94.
Phenwan T, Srisuwan P, Tienthavorn T. Perception of advance directive in Thai women with cancer: a qualitativestudy. Walailak J Sci & Tech 2019;16:601-10.
พศิน ภูริธรรมโชติ. ทัศนคติต่อการทำพินัยกรรมชีวิตและปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจทำพินัยกรรมชีวิตของผู้ป่วยโรงพยาบาลบรบือ.
วารสารวิชาการสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดมหาสารคาม 2559-2560;1(1):39-50.
ปานจันทร์ ฐาปนกุลศักดิ์. การวางแผนการดูแลรักษาล่วงหน้า: ประเด็นสำคัญในการดูแลแบบประคับประคองในผู้สูงอายุ. วารสารพยาบาลศาสตร์และสุขภาพ 2563;43:12-23.
บาศมน มโนมัยพิบูลย์, สุรินทร์ อัศววิทูรทิพย์, สุทธ์ศรี กอแก้ววิเชียร, ภรเอก มนัสวานิช. การใช้วีดีทัศน์เพื่อเพิ่มการทำหนังสือแสดงเจตนาไม่ประสงค์จะรับบริการสาธารณสุขที่เป็นไปเพียงเพื่อยืดการตายในวาระสุดท้ายของชีวิต หรือเพื่อยุติการทรมานจากการเจ็บปวด ณ คลินิกผู้สูงวัยสุขภาพดีโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย: การศึกษาเชิงทดลองเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มที่ใช้สื่อวีดีทัศน์และกลุ่มที่ได้รับคำแนะนำตามปกติ. วชิรเวชสารและวารสารเวชศาสตร์เขตเมือง 2563;64:235-42.
ภัสสร โรจน์เพ็ญเพียร, เพชรรัตน์ บุนนาค, สวณี เต็งรังสรรค์. ความรู้ ประสบการณ์ และอุปสรรคในกระบวนการจัดการวางแผนดูแลรักษาตัวเองล่วงหน้า สำหรับผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายของแพทย์ประจำบ้านเวชศาสตร์ครอบครัว. ศรีนครินทร์เวชสาร 2564;36:460-8.
ธนา นิลชัยโกวิทย์, วริสรา กริชไกรวรรณ, วรรณา จารุสมบูรณ์, พรเลิศ ฉัตรแก้ว. กระบวนทัศน์เรื่องความตายและมิติแห่งสุขภาวะ[อินเทอร์เน็ต]. 2546 [สืบค้นเมื่อ 24 มีนาคม 2565]. แหล่งข้อมูล: https://kb.hsri.or.th/dspace/handle/11228/507
โกมาตร จึงเสถียรทรัพย์, บรรณาธิการ. วัฒนธรรม ความตาย กับวาระสุดท้ายของชีวิต คู่มือเรียนรู้มิติสังคมของการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้าย. กรุงเทพมหานคร: สำนักวิจัยสังคมและสุขภาพ; 2550.
Scott IA, Mitchell GK, Reymond EJ, Dally MP. Difficult but necessary conversations-the case for advance care planning. Medical Journal of Australia 2013;199:662-6.
เอกภพ สิทธิวรรณธนะ. มิติทางวัฒนธรรมของความตายในโรงพยาบาลสมัยใหม่: การศึกษาเชิงชาติพันธุ์วรรณาในโรงพยาบาลแห่งหนึ่งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ [วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปะศาสตร์มหาบัณฑิต]. นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหิดล; 2556. 205 หน้า.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร
