KINSHIP TERMS OF PHU TAI IN WARITCHAPHUM DISTRICT SAKON NAKHON: COMPONENTIAL ANALYSIS AND CHARACTERISTICS
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aims to study the basic and non-basic kinship terms of the Phu Tai people in Waritchaphum District, Sakon Nakhon Province, focusing on their meanings and the cultural characteristics reflected through these kinship terms. This is a qualitative study, with data collected from two Phu Tai speakers in Ban Kham Bo, Kham Bo Subdistrict, Waritchaphum District, Sakon Nakhon Province, using a structured interview. Data were analyzed using componential analysis. The results revealed 20 basic kinship terms and 26 non-basic kinship terms. The componential analysis identified five shared semantic dimensions of contrast: 1) generation, 2) age, 3) consanguinity, 4) gender, and 5) paternal/maternal side. These findings reflect that, in Phu Tai Waritchaphum culture, respect is accorded to elders according to generational hierarchy, and that paternal and maternal relatives are clearly and systematically distinguished. Furthermore, the greater terminological complexity found among paternal kinship terms reflects the greater importance attributed to the paternal side over the maternal side.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กัลยา ติงศภัทิย์, ม.ร.ว. และ อมรา ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2531). การใช้คำเรียกขานในภาษาไทยสมัยกรุงรัตนโกสินทร์. โครงการเผยแพร่งานวิจัย, ฝ่ายวิจัยจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กาญจน์ชนก อาภาโรจนกิจ. (2551). การศึกษาคำเรียกญาติภาษามอญ (ศึกษาเฉพาะกรณีตำบลบ้านเกาะ อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร) [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต] มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
จตุพร โดมไพรวัลย์. (2555). การเปรียบเทียบระบบคำเรียกญาติในภาษาไทยและภาษาเมี่ยน (เย้า) [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต] มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ธนัฏฐา จันทร์เต็ม. (2557). คำเรียกญาติภาษาเวียดนามในจังหวัดนครพนม: กรณีศึกษาคนไทยเชื้อสายเวียดนามในชุมชนวัดอรัญญิกาวาส ตำบลในเมือง และหมู่บ้านนาจอก ตำบลหนองญาติ อำเภอเมือง จังหวัดนครพนม [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต] มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ปุณย์จรีย์ สรสีสม. (2553). การวิเคราะห์องค์ประกอบทางความหมายคำเรียกญาติภาษาดาระอาง บ้านนอแล ตำบลม่อนปิ่น อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต] มหาวิทยาลัยมหิดล.
วราภรณ์ ติระ. (2545). คำเรียกญาติของชาวไทยมุสลิมที่มีเชื้อสายต่างกันในกรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต] จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิภากร วงศ์ไทย. (2541). คำเรียกญาติกับความหมายในเชิงเปรียบเทียบ. วารสารมนุษยศาสตร์วิชาการ, 6, 114-121.
ศศิธร นวเลิศปรีชา. (2552). ระบบคำเรียกญาติภาษาส่วย (กูย-กวย) ของผู้พูดที่มีอายุต่างกันในจังหวัดศรีสะเกษ. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต] จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร. (ม.ป.ป.). ฐานข้อมูลชาติพันธุ์กลุ่มชาติพันธุ์ผู้ไท. จาก https://ethnicity.sac.or.th/database-ethnic/191/
อรรถสิทธิ์ บุญสวัสดิ์ และ สมทรง บุรุษพัฒน์. (2561). มองไทดำผ่านคำเรียกญาติ. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, มหาวิทยาลัยมหิดล.
เยาวลักษณ์ เฉลิมเกียรติ. (2542). คำเรียกญาติในจังหวัดนครศรีธรรมราช [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต] มหาวิทยาลัยทักษิณ.
Prasithrathsint, A. (1996). A comparative study of the Thai and Zhuang kinship system. In Collection of Papers on the Relationship between the Zhuang and the Thai, pp.12-32. Chulalongkorn University Press.
Prasithrathsint, A. (2001). A Componential analysis of Kinship terms in Thai. In Tingsabadh, K. & Abramson, A. S. (eds.), Essays in Tai Linguistics, pp.261- 276. Chulalongkorn University Press.
