การวิเคราะห์คำเรียกญาติของชาวผู้ไท อำเภอวาริชภูมิ จังหวัดสกลนคร: อรรถวิเคราะห์และลักษณะทางวัฒนธรรม

Main Article Content

กันยารัตน์ มะแสงสม

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาคำเรียกญาติพื้นฐานและไม่พื้นฐานของชาวผู้ไท อำเภอวาริชภูมิ จังหวัดสกลนคร ด้านความหมายและลักษณะทางวัฒนธรรมที่สะท้อนผ่านคำเรียกญาติพื้นฐานและไม่พื้นฐาน เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลจากผู้พูดภาษาผู้ไท บ้านคำบ่อ ตำบลคำบ่อ อำเภอวาริชภูมิ จังหวัดสกลนคร วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์องค์ประกอบ (componential analysis) ผลการวิจัยพบว่า คำเรียกญาติพื้นฐานของผู้พูดภาษาผู้ไทมี 20 คำ ส่วนคำเรียกญาติไม่พื้นฐานมี 26 คำ เมื่อวิเคราะห์องค์ประกอบทางความหมายพบมิติความแตกต่าง ที่มีร่วมกัน 5 มิติ ได้แก่ 1) รุ่นอายุ/รุ่น 2) อายุ 3) สายเลือด 4) เพศ 5) ฝ่ายพ่อ/แม่ สะท้อนให้เห็นว่าในวัฒนธรรมของชาวผู้ไทวาริชภูมิ ให้ความสำคัญกับความอาวุโส สายเลือด เพศ ฝ่ายพ่อ/แม่

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
มะแสงสม ก. . . (2026). การวิเคราะห์คำเรียกญาติของชาวผู้ไท อำเภอวาริชภูมิ จังหวัดสกลนคร: อรรถวิเคราะห์และลักษณะทางวัฒนธรรม. ภูพานสาส์น วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 9(1), 61–77. สืบค้น จาก https://so14.tci-thaijo.org/index.php/ppsj/article/view/3442
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กัลยา ติงศภัทิย์, ม.ร.ว. และ อมรา ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2531). การใช้คำเรียกขานในภาษาไทยสมัยกรุงรัตนโกสินทร์. โครงการเผยแพร่งานวิจัย, ฝ่ายวิจัยจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

กาญจน์ชนก อาภาโรจนกิจ. (2551). การศึกษาคำเรียกญาติภาษามอญ (ศึกษาเฉพาะกรณีตำบลบ้านเกาะ อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร) [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต] มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

จตุพร โดมไพรวัลย์. (2555). การเปรียบเทียบระบบคำเรียกญาติในภาษาไทยและภาษาเมี่ยน (เย้า) [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต] มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ธนัฏฐา จันทร์เต็ม. (2557). คำเรียกญาติภาษาเวียดนามในจังหวัดนครพนม: กรณีศึกษาคนไทยเชื้อสายเวียดนามในชุมชนวัดอรัญญิกาวาส ตำบลในเมือง และหมู่บ้านนาจอก ตำบลหนองญาติ อำเภอเมือง จังหวัดนครพนม [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต] มหาวิทยาลัยนเรศวร.

ปุณย์จรีย์ สรสีสม. (2553). การวิเคราะห์องค์ประกอบทางความหมายคำเรียกญาติภาษาดาระอาง บ้านนอแล ตำบลม่อนปิ่น อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต] มหาวิทยาลัยมหิดล.

วราภรณ์ ติระ. (2545). คำเรียกญาติของชาวไทยมุสลิมที่มีเชื้อสายต่างกันในกรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต] จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วิภากร วงศ์ไทย. (2541). คำเรียกญาติกับความหมายในเชิงเปรียบเทียบ. วารสารมนุษยศาสตร์วิชาการ, 6, 114-121.

ศศิธร นวเลิศปรีชา. (2552). ระบบคำเรียกญาติภาษาส่วย (กูย-กวย) ของผู้พูดที่มีอายุต่างกันในจังหวัดศรีสะเกษ. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต] จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร. (ม.ป.ป.). ฐานข้อมูลชาติพันธุ์กลุ่มชาติพันธุ์ผู้ไท. จาก https://ethnicity.sac.or.th/database-ethnic/191/

อรรถสิทธิ์ บุญสวัสดิ์ และ สมทรง บุรุษพัฒน์. (2561). มองไทดำผ่านคำเรียกญาติ. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, มหาวิทยาลัยมหิดล.

เยาวลักษณ์ เฉลิมเกียรติ. (2542). คำเรียกญาติในจังหวัดนครศรีธรรมราช [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต] มหาวิทยาลัยทักษิณ.

Prasithrathsint, A. (1996). A comparative study of the Thai and Zhuang kinship system. In Collection of Papers on the Relationship between the Zhuang and the Thai, pp.12-32. Chulalongkorn University Press.

Prasithrathsint, A. (2001). A Componential analysis of Kinship terms in Thai. In Tingsabadh, K. & Abramson, A. S. (eds.), Essays in Tai Linguistics, pp.261- 276. Chulalongkorn University Press.