การพัฒนาสมรรถนะผู้ประกอบการด้วยการเรียนรู้แบบ WIL บูรณาการ yPAR: โครงการข้าวเหนียวดำฐานชุมชน

ผู้แต่ง

  • ธนวิชญ์ สุดงูเหลือม โรงเรียนเทศบาลบ้านแฮด อำเภอบ้านแฮด จังหวัดขอนแก่น
  • อิทธิพัทธ์ มีเพชร โรงเรียนเทศบาลบ้านแฮด อำเภอบ้านแฮด จังหวัดขอนแก่น
  • นภัสชล บุญผิว โรงเรียนเทศบาลบ้านแฮด อำเภอบ้านแฮด จังหวัดขอนแก่น
  • พลอยประดับ ขำทอง โรงเรียนเทศบาลบ้านแฮด อำเภอบ้านแฮด จังหวัดขอนแก่น
  • ภานุพงษ์ ชนะบัว โรงเรียนเทศบาลบ้านแฮด อำเภอบ้านแฮด จังหวัดขอนแก่น
  • ศิวะ อ่อนละมุล โรงเรียนเทศบาลบ้านแฮด อำเภอบ้านแฮด จังหวัดขอนแก่น

คำสำคัญ:

การเรียนรู้ผ่านการทำงานจริง, การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมของเยาวชน, ข้าวเหนียวดำ, สมรรถนะผู้ประกอบการ

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและประเมินหน่วยการเรียนรู้แบบบูรณาการการทำงานกับการเรียนรู้ (WIL) ร่วมกับการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมของเยาวชน (yPAR) ในบริบท
การเรียนรู้ฐานชุมชน (CBL) โดยมีกลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น (ม.1-3)
โรงเรียนเทศบาลบ้านแฮด จำนวน 25 คน ซึ่งได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง และมีผู้ให้ข้อมูลสมทบเป็นปราชญ์ชาวบ้านและคนในชุมชน จำนวน 12 คน ดำเนินกิจกรรมครอบคลุมกระบวนการปลูก-แปรรูป-จำหน่ายข้าวเหนียวดำ ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ 2) แบบทดสอบความรู้ธุรกิจเกษตร 3) แบบวัดความเชื่อมั่นและเจตคติผู้ประกอบการ 4) แบบประเมินสมรรถนะเชิงปฏิบัติ (Performance Assessment Form) ชนิดรูบริกแบบแยกองค์ประกอบ (Analytic Rubric) และ 5) แบบสอบถามความพึงพอใจลูกค้า สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบที (t-test for dependent samples) และการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนมีคะแนนความรู้ธุรกิจเกษตร ความเชื่อมั่นตนเอง และเจตคติผู้ประกอบการหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.001) 2) ผลการประเมินสมรรถนะการปฏิบัติงานผ่านเกณฑ์ในระดับดีมาก
3) ด้านผลลัพธ์เชิงธุรกิจ โครงการประสบความสำเร็จโดยมีผลตอบแทนการลงทุน (ROI) ร้อยละ 15.8 และความพึงพอใจลูกค้าอยู่ในระดับมาก (Mean = 4.34) 4) ผลการวิเคราะห์เชิงคุณภาพพบลักษณะสำคัญ 3 ประเด็น ได้แก่ ความเป็นเจ้าของการเรียนรู้, การบูรณาการความรู้ข้ามวิชาในบริบทจริงและความร่วมมือระหว่างโรงเรียน-ชุมชนที่สร้างคุณค่าทางสังคม ข้อค้นพบนี้สอดคล้องกับกรอบการเรียนรู้เชิงประสบการณ์ และสามารถใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาสมรรถนะผู้เรียนในบริบทชุมชนได้

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

He, J., & Giusti, M. M. (2010). Anthocyanins: Natural colorants with health-promoting properties. Annual Review of Food Science and Technology, 1(1), 163–187. https://doi.org/10.1146/annurev.food.080708.100754

Sompong, R., Siebenhandl-Ehn, S., Linsberger-Martin, G., & Berghofer, E. (2011). Physicochemical and antioxidative properties of Thai pigmented rice varieties. Food Chemistry, 124(1), 132–140.

https://doi.org/10.1016/j.foodchem.2010.05.115

Yodmanee, S., Karrila, T. T., & Pakdeechanuan, P. (2011). Physical, chemical and antioxidant properties of black glutinous rice. International Food Research Journal, 18(2), 421–431.

Shao, Y., & Bao, J. (2015). Polyphenols in whole rice and their health effects. Food Chemistry, 172, 40–49. https://doi.org/10.1016/j.foodchem.2014.08.116

Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Prentice-Hall.

Patrick, C.-J., Peach, D., Pocknee, C., Webb, F., Fletcher, M., & Pretto, G. (2008). The WIL report: A national scoping study. Queensland University of Technology. https://eprints.qut.edu.au/

Smith, C., Ferns, S., & Russell, L. (2014). Assessing the impact of WIL on student work-readiness. Asia-Pacific Journal of Cooperative Education, 15(4), 291–300.

Jackson, D. (2015). Employability skill development in work-integrated learning: Barriers and best practice. Asia-Pacific Journal of Cooperative Education, 16(3), 209–223.

Cammarota, J., & Fine, M. (2008). Revolutionizing education: Youth participatory action research in motion. Routledge.

Ozer, E. J. (2017). Youth-led participatory action research: Overview and potential for youth and community development. Adolescent Research Review, 2, 1–15 https://doi.org/10.1007/s40894-017-0057-2

Chen, C. C., Greene, P. G., & Crick, A. (1998). Does entrepreneurial self-efficacy distinguish entrepreneurs from managers?. Journal of Business Venturing, 13(4), 295–316.

Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 179–211.

Bacigalupo, M., Kampylis, P., Punie, Y., & Van den Brande, G. (2016). EntreComp: The entrepreneurship competence framework. Publications Office of the European Union. https://data.europa.eu/doi/10.2791/593884

Bringle, R. G., & Hatcher, J. A. (1996). Implementing service-learning in higher education. Journal of Higher Education, 67(2), 221–239.

Nonedang, J & Techaatik, S. (2019). Implementation and Problems of Organic Brown Rice Group, Tum bon Nong Saeng, Ban Haet District, Khon Kaen Province. The 20th National Graduate Research Conference. March 15, 2019 at Khon Kaen University.

Hattie, J., & Timperley, H. (2007). The power of feedback. Review of Educational Research, 77(1), 81–112. https://doi.org/10.3102/003465430298487

Siemens, G., & Long, P. (2011). Penetrating the fog: Analytics in learning and education. EDUCAUSE Review, 46(1), 30–40. https://er.educause.edu/articles/2011/9/penetrating-the-fog-analytics-in-learning-and-education

กรอบ

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

30-12-2025

รูปแบบการอ้างอิง

สุดงูเหลือม ธ., มีเพชร อ. ., บุญผิว น., ขำทอง พ. ., ชนะบัว ภ. ., & อ่อนละมุล ศ. (2025). การพัฒนาสมรรถนะผู้ประกอบการด้วยการเรียนรู้แบบ WIL บูรณาการ yPAR: โครงการข้าวเหนียวดำฐานชุมชน. วารสารวิจัยและนวัตกรรมทางการศึกษาอุตสาหกรรม, 1(3), 56–68. สืบค้น จาก https://so14.tci-thaijo.org/index.php/jriie/article/view/2030