Health belief model and whitening cosmetic produces using behaviors of bachelor’s degree female student in a university in Phitsanulok Province
Keywords:
Health belief model, Whitening cosmetic, Whitening cosmetic products using behaviorsAbstract
This research aims to 1) study health belief model related to whitening cosmetics using, 2) study whitening cosmetics using behaviors, and 3) study the relation between health belief model and whitening cosmetics using behaviors of bachelor degree female students in a university in Phitsanulok province. The samples were 376 female students. The instruments were questionnaire and data analyzed by using statistics of frequency, percentage, mean. The result found that had to health belief model perceptions at a moderate level (= 3.30) had to action at a moderate level (
= 3.33) had to cues to action at a hight level (
= 3.52) had to health motivation at a hight level (
= 3.86), and perceptions on health belief model were related to whitening cosmetics using behavior at .01 significant level (r = 0.455)
References
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2545). การวิเคราะห์สถิติ : สถิติสำหรับการบริหารและวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: บริษัทธรรมสาร.
จุฑา ภู่จำรูญ. (2551). อิทธิพลของสื่อโฆษณาสินค้าครีมบำรุงผิวหน้าที่มีต่อพฤติกรรมการตัดสินใจซื้อครีมบำรุงผิวหน้าของวัยรุ่นไทยในเขตกรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.
ธัมม์ทิวัตถ์ นรารัตน์วันชัย. (2553). อิทธิพลของแสงแดดที่มีต่อผิวหนัง. สืบค้น 23 สิงหาคม 2559, จาก http://www.mfu.ac.th/school/anti-aging/admin/uploadCMS/research/ZaWed125719.pdf
ธีรพงษ์ ศรจันทร์ และประกาศิริ ฐิติประวัติ. (2543). การเลือกซื้อเครื่องสำอางของผู้หญิง. นนทบุรี: สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา.
ปรารถนา พรหมสาขา ณ สกลนคร. (2556). พฤติกรรมการใช้และการรับรู้อาการไม่พึงประสงค์จากผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางสำหรับสิวของนักเรียนหญิงวิทยาลัยอาชีวศึกษาขอนแก่น. เชียงราย: มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง.
พิษนุ อภิสมาจารโยธิน. (2559). เรื่องเพศกับการแพทย์ : อนามัยการเจริญพันธุ์ในมิติของสังคมวิทยา. กรุงเทพฯ: ทริปเพิ้ล เอ็ดดูเคชั่น.
พิษนุ อภิสมาจารโยธิน. (2560). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความตระหนักในเรื่องความงามและพฤติกรรมการใช้เครื่องสำอางที่ไม่ได้มาตรฐานของผู้หญิงไทย. วารสารสำนักหอสมุด มหาวิทยาลัยทักษิณ, 6(1), 194-216.
สิริชัย แสงสุวรรณ. (2558). พฤติกรรมการใช้สื่อดิจิทัลของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
อภิวิชญ์ ภวมัย. (2553). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการซื้อเครื่องสำอางบำรุงผิวหน้าของผู้ชายในกรุงเทพมหานคร (สารนิพนธ์). กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อาภาพร เผ่าวัฒนา, สุรินธร กลัมพากร, สุนีย์ ละกำปั่น, และขวัญใจ อำนาจสัตย์ซื่อ. (2554). การสร้างเสริมสุขภาพและป้องกันโรคในชุมชน การประยุกต์ แนวคิดและทฤษฏีสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คลังนานาวิทยา.
เอ็มจีอาร์ ออนไลน์. (2556). 5 สารเร่งขาวมรณะที่สาว ๆ ต้องหลีกไกล. สืบค้น 1 กันยายน 2559, จาก http://www.manager.co.th/Home/ViewNews.aspx?NewsID=9560000127888ASTV
ผู้จัดการรายวัน. (2555). ลัทธิคลั่งขาว...หนุ่มสาวไทยกำลังเสพติด. สืบค้น 21 สิงหาคม 2559, จาก http://www.manager.co.th/Daily/ViewNews.aspx?NewsID=9550000122991
Becker, M. H. (1974). The health belief model and personal health behavior. Health Education Monographs, 2(1), 324–508.
Best, John W. (1981). Research in education. London: Prentice-Hall.
Daniel, Wayne W. (1999). Biostatistics: A foundation for analysis in the health sciences (7th ed.). New York: Wiley.
Rosenstock, Irwin M. (1974). Historical origins of the health beliefmodel. Health Education Monographs, 2(1), 328-335.
