การพัฒนาระบบบริหารจัดการอย่างมีส่วนร่วมสำหรับศูนย์จำหน่ายสินค้าชุมชนแม่สา ตำบลแม่สา อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่

Main Article Content

สุรัตน์ ยาสิทธิ์

บทคัดย่อ

            การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาบริบทของศูนย์จำหน่ายสินค้าชุมชนแม่สา ตำบลแม่สา อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ และ 2) พัฒนาระบบบริหารจัดการอย่างมีส่วนร่วมสำหรับศูนย์จำหน่ายสินค้าชุมชนแม่สา โดยใช้กระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย จำนวน 10 คน คัดเลือกแบบเจาะจง เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก การสังเกตแบบมีส่วนร่วม และการสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาและการตรวจสอบความน่าเชื่อถือของข้อมูล ผลการวิจัยพบว่า ระบบบริหารจัดการสำหรับศูนย์จำหน่ายสินค้าชุมชนแม่สาประกอบด้วย 3 องค์ประกอบหลัก ได้แก่ 1) ผังองค์กรและระเบียบการดำเนินงาน 8 หมวด (2) ระบบบัญชี ประกอบด้วยผังบัญชี 5 หมวด ระบบปฏิบัติงาน 7 ระบบ แบบฟอร์มเอกสาร บัญชีและรายงาน และ 3) กระบวนการบริหารเชิงมีส่วนร่วมของคณะกรรมการและสมาชิก การนำระบบบริหารจัดการไปใช้ในปี 2568 ส่งผลให้ศูนย์สามารถจัดทำรายงานทางการเงินและดำเนินการประชุมสามัญประจำปีได้อย่างเป็นระบบ โดยมีรายได้รวม 304,780 บาท ค่าใช้จ่ายรวม 148,810 บาท และกำไรสุทธิ 155,970 บาท ฐานะการเงินมีสินทรัพย์รวม 550,748 บาท หนี้สินรวม 25,748 บาท และส่วนของทุน 525,000 บาท สะท้อนถึงความมั่นคงทางการเงินและประสิทธิภาพในการบริหารต้นทุน องค์ความรู้ที่ได้จากการวิจัยนี้ คือ    การบูรณาการแนวคิดเศรษฐกิจฐานราก การจัดการองค์กรสมัยใหม่ ระบบบัญชีและการควบคุมภายใน เข้ากับกระบวนการวิจัยเชิงมีส่วนร่วม จนเกิดเป็นระบบบริหารจัดการที่สามารถประยุกต์ใช้ได้จริง และเป็นพื้นฐานสำคัญในการยกระดับศูนย์จำหน่ายสินค้าชุมชนสู่การเป็นวิสาหกิจชุมชนอย่างยั่งยืน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ยาสิทธิ์ ส. (2026). การพัฒนาระบบบริหารจัดการอย่างมีส่วนร่วมสำหรับศูนย์จำหน่ายสินค้าชุมชนแม่สา ตำบลแม่สา อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิจัยและพัฒนาอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง, 5(1), 112–123. สืบค้น จาก https://so14.tci-thaijo.org/index.php/RDGMSJournal/article/view/2545
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

โกวิทย์ กุลวิเศษ และ ลำปาง แม่นมาตย์. 2558. บทบาทร้านค้าชุมชนกับการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชน: กรณีศึกษาตำบลหินตั้ง อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์. การประชุมสัมมนาวิชาการนำเสนองานวิจัยระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 15 มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ 23 กรกฎาคม 2558.

เชาวลีย์ พงศ์ผาติโรจน์. (2552). หลักการบัญชีขั้นต้น. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ณฐพร พันธุ์อุดม. (2549). แนวทางการควบคุมภายในที่ดี. กรุงเทพฯ : ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย.

วิไล วีระปรีย และจงจิตต์ หลีกภัย. (2549). ระบบบัญชี. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

สุขเกษม ลางคุลเสน. (2554). แนวทางในการพัฒนาระบบบัญชีมาประยุกต์ใช้กับกลุ่มร้านค้าชุมชน ตำบลสันดอนแก้ว อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง. มหาวิทยาลัยขอนแก่น. การประชุมวิชาการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น 27 - 29 มกราคม 2554.

องค์การบริหารส่วนตำบลแม่สา. ประวัติและข้อมูลสภาพทั่วไป สืบค้นเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 2567

จากhttps://maesa.go.th/public/list/data/index/menu/1142

FAO. (2023). Thailand: The grassroots economy reaps benefits from targeted support under OTOP.

Frontiers in Public Health. (2024). Community-based participatory research across the research continuum.

Kotler, P., Keller, K. L., and Chernev, A. (2022). Marketing management. 16th ed. Pearson.

OECD. (2021). OECD SME and Entrepreneurship Outlook 2021. OECD Publishing.

Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Sage Publications.

Ponark, V., and Ahmad, M. M. (2024). One Tambon One Product (OTOP) Implementation by the Thai Government. Development in Practice.

The Institute of Internal Auditors. (2023). COSO Guidance on Internal Control over Sustainability Reporting.

Tian, T., and Speelman, S. (2025). Place Branding and Place-Shaping: A Rural Tourism Programme and Beyond in Southwest China. Tourism and Hospitality,6(5), 243.