การพัฒนาทักษะการเขียนภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร โดยใช้แบบฝึกการเขียนเชิงสร้างสรรค์ ตามรูปแบบการสอนซินเนคติกส์

Main Article Content

ปุณชญา ศิวานิพัทน์
พักตร์พริ้ง พลหาญ

บทคัดย่อ

           การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) เพื่อพัฒนาชุดแบบฝึกการเขียนเชิงสร้างสรรค์สำหรับพัฒนาทักษะด้านการเขียนภาษาไทยเพื่อการสื่อสารและด้านความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษา ตามรูปแบบการสอนซินเนคติกส์  2) เพื่อศึกษาผลของการใช้แบบฝึกการเขียนเชิงสร้างสรรค์ ตามรูปแบบการสอนซินเนคติกส์ และ 3) เพื่อศึกษาความคิดเห็นของผู้เรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบซินเนคติกส์ งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง โดยใช้ทฤษฎีซินเนคติกส์ร่วมกับแบบฝึกทักษะ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยนครพนมที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชาสุนทรียภาพทางภาษาไทย ในภาคเรียนที่ 2/2567 จำนวน 32 คน โดยใช้วิธีสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบฝึกการเขียนเชิงสร้างสรรค์ แผนการจัดการเรียนรู้ที่จัดการเรียนการสอนตามรูปแบบซินเนคติกส์ แบบทดสอบวัดความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์ และแบบทดสอบถามความคิดเห็นของนักศึกษาที่มีต่อการเรียนการสอนตามรูปแบบซินเนคติกส์ 
           ผลการวิจัยพบว่า 1) คุณภาพชุดแบบฝึกการเขียนเชิงสร้างสรรค์ตามรูปแบบการสอนซินเนคติกส์ มีผลการประเมินคุณภาพโดยผู้เชี่ยวชาญในระดับมีคุณภาพดี สามารถนำไปใช้กับผู้เรียนได้ และผลการวิเคราะห์ประสิทธิภาพชุดแบบฝึกการเขียนเชิงสร้างสรรค์ ซึ่งพิจารณาจากค่าเฉลี่ยของคะแนนจากการทำแบบฝึกหัดทักษะในการเขียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน แสดงว่าชุดการสอนมีประสิทธิภาพ 2) ความสามารถในการเขียนภาษาไทยเพื่อการสื่อสารเชิงสร้างสรรค์ของผู้เรียน ที่จัดการเรียนการสอนตามรูปแบบซินเนคติกส์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 ซึ่งเป็นไปตามสมมติฐานการวิจัยที่กำหนด และ 3) ผู้เรียนมีความคิดเห็นต่อการจัดการเรียนการสอนตามรูปแบบซินเนคติกส์โดยภาพรวมอยู่ในระดับเห็นด้วยมากที่สุด

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ศิวานิพัทน์ ป., & พลหาญ พ. (2025). การพัฒนาทักษะการเขียนภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร โดยใช้แบบฝึกการเขียนเชิงสร้างสรรค์ ตามรูปแบบการสอนซินเนคติกส์. วารสารวิจัยและพัฒนาอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง, 4(2), 50–62. สืบค้น จาก https://so14.tci-thaijo.org/index.php/RDGMSJournal/article/view/1419
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรรณิการ์ พวงเกษม. (2532). การสอนเขียนเรื่องโดยใช้จินตนาการทางสร้างสรรค์ในระดับประถมศึกษา. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ไทย

วัฒนาพานิช.

ชัศวารี จารุสวัสดิ์. (2546). การวิจัยเชิงปฏิบัติการในชั้นเรียนเพื่อส่งเสริมการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเชียงใหม่).

ชาญชัย ยมดิษฐ์. (2548). เทคนิคและวิธีการสอนร่วมสมัย. กรุงเทพฯ: หลักพิมพ์.

ถวัลย์ มาศจรัส. (2546). การเขียนเชิงสร้างสรรค์เพื่อการศึกษาและอาชีพ. กรุงเทพฯ: ธารอักษร.

ทวี นวมนิ่ม และ สุพรรณณี เพนวิมล. (2557). การพัฒนาทักษะการเรียนรู้แห่งศตวรรษที่ 21 ผ่านศูนย์ระเบียงความคิดสร้างสรรค์

และนวัตกรรม สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี. PULINET Journal, 1(3), 117-123.

ทิศนา แขมมณี. (2547). ศาสตร์การสอน : องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ทิศนา แขมมณ. (2553). ศาสตรการสอนองค์ความรู้เพื่อการจดกระบวนการเรียนร้ที่มีประสิทธิภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 13. กรงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

บันลือ พฤกษะวัน. (2535). พัฒนาทักษะการเขียนเชิงสร้างสรรค์. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช.

ประภาศรี สีหอำไพ. (2531). การเขียนแบบสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.

พิมพันธ์ เดชะคุปต์. (2544). การเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ : แนวคิด วิธีและเทคนิคการสอน. กรุงเทพฯ: เดอะมาสเตอร์กรุ๊ป แมเนจเม้นท์.

ศึกษาธิการ, กระทรวง. (2535). ความคิดสร้างสรรค์ หลักการ ทฤษฎี การเรียนการสอน การวัดผล ประเมินผล. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์คุรุสภา ลาดพร้าว.

สถาพร พฤฑฒิกุล. (2555). คุณภาพผู้เรียนเกิดจากกระบวนการเรียนรู้. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยบูรพา. 6(2), 1–13.

สุคนธ์ สินธพานนท์ และคณะ. (2545). วิธีสอนตามแนวปฏิรูปการศึกษาเพื่อพัฒนาคุณภาพของเยาวชน. กรุงเทพฯ: เทคนิคพริ้นติ้ง.

สุทธิวงศ์ พงศ์ไพบูลย์. (2536). การพัฒนาแบบฝึกทักษะที่มีประสิทธิภาพ เรื่องการสะกดคำยาก. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพานิช.

สุภาพ ช่างสอน. (2549). การพัฒนากิจกรรมการเรียนการสอนภาษาไทย ตามรูปแบบการเรียนการสอนแบบซินเนกติกส์เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร).

อติยศ สรรคบุรานุรักษ์ และธนาเทพ พรหมสุข. (2560). ซินเนคติกส์ : รูปแบบการสอนที่ส่งเสริมนวัตกรรมและกระบวนการคิดสร้างสรรค์ทักษะที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 10(3), 2555-2566.

อรวรรณ ปริวัตร. (2566). ลักษณะข้อผิดพลาดการเขียนภาษาไทยของนักศึกษามหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์,11(1), 87–101.

Gordon, W JJ. (1961). Synectics : The Development of Creative Capacity. New York : Harper & Row.

Guilford,J.P. (1967). The Nature of Human Intelligence. New York : McGraw-Hill Book Co.

Heavilin, Barbara Anne. (1982). The Use of Synectics as an Aid To Invention in College Composition.

Dissertation Abstracts International.

Joyce,B.& Weil, M. (1996). Model of teaching. 5th ed. Boston : Allyn and Bacon.

Kleiner, Chrles S. (1991). The Effects of Synectics Training on Students Creativity and Achievement in Science.

Dissertation Abstracts International, United States International University.