แนวทางการบริหารสถานศึกษาอัจฉริยะด้วยปัญญาประดิษฐ์

Main Article Content

ศุทธินี ป้อมคำ
ประวีณา เขียวขำ
ธนโชติ บัวกอง

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวทางการบริหารสถานศึกษาอัจฉริยะด้วยปัญญาประดิษฐ์ จากการสังเคราะห์แนวคิด ทฤษฎี และงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ในการบริหารสถานศึกษา พบว่า การบริหารสถานศึกษาอัจฉริยะด้วยปัญญาประดิษฐ์ประกอบด้วยองค์ประกอบสำคัญ 4 ด้าน ได้แก่ 1) การบริหารวิชาการอัจฉริยะ 2) การบริหารงบประมาณและทรัพยากรอัจฉริยะ 3) การบริหารบุคคลอัจฉริยะ และ 4) การบริหารทั่วไปอัจฉริยะ โดยกรอบแนวทาง         ที่นำเสนอประกอบด้วย 3 ส่วนหลัก คือ ส่วนปัจจัยนำเข้าที่เน้นภาวะผู้นำเชิงเทคโนโลยีและโครงสร้างพื้นฐาน ส่วนกระบวนการที่ใช้ปัญญาประดิษฐ์เป็นเครื่องมือวิเคราะห์ คาดการณ์ และสนับสนุนการตัดสินใจ และส่วนผลลัพธ์ที่มุ่งยกระดับคุณภาพการศึกษาผ่านผลสัมฤทธิ์ของผู้เรียนและประสิทธิภาพ การบริหารจัดการภายใต้เงื่อนไขสำคัญด้านจริยธรรม ความเป็นส่วนตัวของข้อมูล และการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลของบุคลากรทางการศึกษา ทั้งนี้ แนวทางดังกล่าวมุ่งเน้นการออกแบบที่คำนึงถึงบริบทสถานศึกษาไทยทั้งขนาดใหญ่และขนาดเล็ก โดยเน้นให้ปัญญาประดิษฐ์เป็นเครื่องมือเสริมศักยภาพผู้บริหารสถานศึกษา มิใช่เพื่อทดแทนวิจารณญาณของมนุษย์ อันจะนำไปสู่การยกระดับคุณภาพการศึกษาอย่างยั่งยืนในยุคดิจิทัล

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ป้อมคำ ศ., เขียวขำ ป., & บัวกอง ธ. (2026). แนวทางการบริหารสถานศึกษาอัจฉริยะด้วยปัญญาประดิษฐ์. วารสารวิจัยและนวัตกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 1(1), 50–56. สืบค้น จาก https://so14.tci-thaijo.org/index.php/PATRU/article/view/3249
ประเภทบทความ
Academic articles
ประวัติผู้แต่ง

ธนโชติ บัวกอง, ครู โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 57 จังหวัดเพชรบูรณ์ , สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ

-

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัย และนวัตกรรม และกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2565). แผนปฏิบัติการด้านปัญญาประดิษฐ์แห่งชาติเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (พ.ศ. 2565–2570). สืบค้นเมื่อ 15 มกราคม 2569, จาก https://www.ai.in.th/

ปุงบางกระดี่, ช., ภักดีวงศ์, ภ., และสุทธิพงษ์, ร. (2568). การบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาเอกชนในยุคปัญญาประดิษฐ์. วารสารการบริหารการจัดการและการพัฒนาที่ยั่งยืน, 3(1), 300–316.

สงคราม, ส. (2568). การบริหารสถานศึกษาเพื่อส่งเสริมการใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในการจัดการเรียนรู้เชิงรุก. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย (สพบท.), 7(2), 583–597.

สว่างนภา ต่วนภูษา. (2567). ปัญญาประดิษฐ์เพื่อการบริหารการศึกษายุคดิจิทัล. วารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์, 2(3), 52–62.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. สืบค้นเมื่อ 15 มกราคม 2569, จาก http://backoffice.onec.go.th/uploaded/Outstand/2017-EdPlan60-79.pdf

Chassignol, M., Khoroshavin, A., Klimova, A., & Bilyatdinova, A. (2018). Artificial intelligence trends in education: A narrative overview. Procedia Computer Science, 136, 16–24.

Chen, L., Chen, P., & Lin, Z. (2020). Artificial intelligence in education: A review. IEEE Access, 8, 75264–75278.

Holmes, W., & Porayska-Pomsta, K. (Eds.). (2022). The ethics of artificial intelligence in education: Practices, challenges, and debates. Routledge.

Huang, M. H., & Rust, R. T. (2018). Artificial intelligence in service. Journal of Service Research, 21(2), 155–172.

Miao, F., Holmes, W., Huang, R., & Zhang, H. (2021). AI and education: Guidance for policy-makers. UNESCO.

Popenici, S. A. D., & Kerr, S. (2017). Exploring the impact of artificial intelligence on teaching and learning in higher education. Research and Practice in Technology Enhanced Learning, 12(1), Article 22.

Rahiman, H. U., & Kodikal, R. (2024). Revolutionizing education: Artificial intelligence empowered learning in higher education. Cogent Education, 11(1), Article 2293431.

UNESCO. (2023). Guidance for generative AI in education and research. UNESCO.