พลิกโฉมวัฒนธรรมองค์กรสู่องค์กรนวัตกรรมแห่งการเรียนรู้
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการฉบับนี้มุ่งศึกษาและนำเสนอแนวทางการพลิกโฉมวัฒนธรรมองค์กรท่ามกลางการเปลี่ยนแปลง ที่รวดเร็วของสภาพแวดล้อมทางธุรกิจในยุคดิจิทัลและสภาวะความผันผวนของโลก เพื่อยกระดับองค์กรสู่การเป็นองค์กรนวัตกรรมแห่งการเรียนรู้โดยมีการบูรณาการแนวคิดพื้นฐานสำคัญประกอบด้วย แนวคิดองค์กรแห่งการเรียนรู้ ทฤษฎีการจัดการนวัตกรรม และกรอบแนวคิดวัฒนธรรมองค์กรของ Schein เป็นรากฐานในการวิเคราะห์ สำหรับระเบียบวิธีศึกษา ใช้การทบทวนวรรณกรรมและการวิเคราะห์เชิงสังเคราะห์องค์ความรู้จากงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง ผลการศึกษาพบว่า องค์กรนวัตกรรมแห่งการเรียนรู้ที่ประสบความสำเร็จต้องประกอบด้วยปัจจัยขับเคลื่อน 5 ด้าน ได้แก่ (1) ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง (2) วัฒนธรรมความไว้วางใจและความปลอดภัยทางจิตใจ (3) ระบบการจัดการความรู้ที่มีประสิทธิภาพ (4) โครงสร้างองค์กรที่ยืดหยุ่น และ (5) การบูรณาการเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อขับเคลื่อนนวัตกรรม นอกจากนี้บทความได้นำเสนอ องค์ความรู้ใหม่ในรูปแบบ "PIVOT Model" ซึ่งเป็นกรอบแนวคิดเชิงระบบ ที่อธิบายเส้นทางการเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมองค์กรผ่าน 5 องค์ประกอบคือ ภาวะผู้นำที่ขับเคลื่อนด้วยเป้าหมาย สภาพแวดล้อมที่ปลอดภัย การแบ่งปันความรู้ ความคล่องตัว และระบบนิเวศเทคโนโลยี ผลการวิเคราะห์สรุปได้ว่า องค์กรที่สามารถสร้างและรักษาวัฒนธรรมแห่งการเรียนรู้ได้อย่างต่อเนื่องจะมีขีดความสามารถในการแข่งขันและการปรับตัวที่เหนือกว่าองค์กรทั่วไปอย่างมีนัยสำคัญ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Bass, B. M., & Riggio, R. E. (2006). Transformational leadership. (2nd ed.). New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates.
Bennett, N., & Lemoine, G. J. (2014). What VUCA really means for you. Harvard Business Review.
Cameron, K. S., & Quinn, R. E. (2011). Diagnosing and changing organizational culture: Based on the competing values framework. (3rd ed.). San Francisco: Jossey-Bass.
Christensen, C. M. (1997). The innovator’s dilemma: When new technologies cause great firms to fail. Boston: Harvard Business School Press.
Davenport, T. H., & Prusak, L. (1998). Working knowledge: How organizations manage what they know. Boston: Harvard Business School Press.
Daft, R. L. (2015). Organization theory and design. (12th ed.). Boston: Cengage Learning.
Drucker, P. F. (1999). Management challenges for the 21st century. New York: Harper Business.
Duhigg, C. (2016). What Google learned from its quest to build the perfect team. The New York Times Magazine.
Edmondson, A. C. (2019). The fearless organization: Creating psychological safety in the workplace for learning, innovation, and growth. Hoboken: Wiley.
Garvin, D. A., Edmondson, A. C., & Gino, F. (2008). Is yours a learning organization. Harvard Business Review, 86(3), 109–116.
Kane, G. C., Phillips, A. N., Copulsky, J. R., & Andrus, G. R. (2019). The technology fallacy: How people are the real key to digital transformation. Cambridge: MIT Press.
Kotter, J. P. (2012). Leading change. Boston: Harvard Business Review Press.
Kouzes, J. M., & Posner, B. Z. (2017). The leadership challenge. (6th ed.). Hoboken: Wiley.
Lencioni, P. (2002). The five dysfunctions of a team: A leadership fable. San Francisco: Jossey-Bass.
Nonaka, I., & Takeuchi, H. (1995). The knowledge-creating company. New York: Oxford University Press.
Nonaka, I., Toyama, R., & Konno, N. (2000). SECI, Ba, and leadership: A unified model of dynamic knowledge creation. Long Range Planning, 33(1), 5–34.
Schein, E. H. (2010). Organizational culture and leadership. (4th ed.). San Francisco: Jossey-Bass.
Schwab, K. (2016). The fourth industrial revolution. Geneva: World Economic Forum.
Senge, P. M. (1990). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. New York: Doubleday.
Tidd, J., & Bessant, J. (2018). Managing innovation: Integrating technological, market and organizational change. (6th ed.). Hoboken: Wiley.
Wenger, Etienne; McDermott, Richard; & Snyder, William M. (2002). Cultivating Communities of Practice: A
Guide to Managing Knowledge. Boston: Harvard Business School Press.
Worley, C. G., & Lawler, E. E. (2010). Built to change: How to achieve sustained organizational effectiveness. Organizational Dynamics, 39(2), 194–205.
