การพัฒนาคุณภาพการให้บริการประชาชนตามหลักสังคหวัตถุธรรม

ผู้แต่ง

  • อรทัย ลืมไธสง องค์การบริหารส่วนตำบลโนนตูม

คำสำคัญ:

สังคหวัตถุ, การบริการ, การบริหาร

บทคัดย่อ

             บทความนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อนำเสนอการพัฒนาคุณภาพการให้บริการประชาชนตามหลักสังคหวัตถุธรรม 2) เพื่อการพัฒนาปรับปรุงคุณภาพการบริการให้มีมาตรฐาน อันจะนำมาซึ่งคุณภาพการให้บริการที่ดี ประชาชนเกิดความพึงพอใจ เป็นการยกระดับคุณภาพการปฏิบัติงานผู้รับบริการได้รับการบริการที่รวดเร็วตามกำหนดเวลา เสมอภาค และมีความเป็นธรรม ได้รับการตอบสนองความต้องการเกิดความพึงพอใจสูงสุด ผู้ปฏิบัติงานสามารถปฏิบัติได้อย่างมีประสิทธิภาพ และตอบสนองความต้องการของทุกคน การนำหลักสังคหวัตถุธรรมมาใช้ในการพัฒนาการบริการประชาชนขององค์กร เพื่อใช้เป็นแนวทางในการปฏิบัติหน้าที่ของบุคลากรในองค์กร สามารถนำมาประยุกต์ใช้กับงานในหน้าที่ที่รับผิดชอบของตนเอง ของแต่ละส่วนงานตามหลักธรรม  เป็นหลักธรรมที่ช่วยประสานคนหมู่มาก ให้อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข อยู่ร่วมกันด้วยความรัก ความสามัคคี สามารถนำไปใช้ได้ตั้งแต่ระดับครอบครัวจนถึงระดับสังคม เป็นหลักธรรมอันจะก่อให้เกิดความผาสุกหลักสังคหวัตถุธรรม มีความเหมาะสมกับการนำไปเป็นเกณฑ์มาตรฐานแห่งความดีงามมากที่สุดในการดำเนินงานถ้านำไปปฏิบัติก็จะเกิดความมั่นคงและความก้าวหน้าในหน้าที่การงาน เป็นที่รักและเคารพของผู้อื่น

เอกสารอ้างอิง

จิตตินันท์ เดชุคุปต์. (2549). ผลผลิตและความพึงพอใจในบริการ. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ฉัตยาพร เสมอใจ. (2549). การจัดการและการตลาดบริการ. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็ดยูเคชั่น.

ชัชวาลย์ ทัตศิวัช. (2562). “คุณภาพการให้บริการภาครัฐ: ความหมาย การวัด และการประยุกต์ในระบบบริหารภาครัฐไทย”. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์, 14(2): (กรกฎาคม–ธันวาคม).

ชำนาญ ภู่เอี่ยม. (2548). การมีจิตมุ่งบริการ (Service Mind). กรุงเทพมหานคร: ดีไซน์.

ธีรภัทร์ เสรีรังสรรค์. (2547). การบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

บรรจบ กาญจนดุล. (2558). ความต้องการของประชาชนในการใช้บริการของรัฐ. กรุงเทพมหานคร: สำนักวิจัยการบริการ.

บวรศักดิ์ อุวรรณโณ. (2546). การปฏิรูประบบราชการไทย. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพระปกเกล้า.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2546. กรุงเทพมหานคร: นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2559). พุทธธรรม. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพรหมบัณฑิต (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2549). พุทธวิธีการบริหาร. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาบุญมี มาลาวชิโร. (2551). ธรรมใจ. กรุงเทพมหานคร: ดีเอ็มจี.

พิสิทธิ์ พิพัฒน์โภคากุล. (2549). เทคนิคการสร้างระบบบริการเป็นเลิศ. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็ดยูเคชั่น.

วีระรัตน์ กิจเลิศไพโรจน์. (2547). การตลาดธุรกิจบริการ. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็ดยูเคชั่น.

สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2548). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพมหานคร: เอส.อาร์.พริ้นติ้งแมสโปรดักส์.

สมิต สัชฌุกร. (2550). การต้อนรับและบริการที่เป็นเลิศ. กรุงเทพมหานคร: สายธาร.

ไสว มาลาทอง. (2552). คู่มือการดำเนินงานเสริมสร้างศีลธรรมสำหรับเด็กและเยาวชน. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

อเนก สุวรรณบัณฑิต และ ภาสกร อดุลพัฒนกิจ. (2548). จิตวิทยาบริการ. กรุงเทพมหานคร: เพรส แอนด์ ดีไซน์.

อรศิริ เกตุศรีพงษ์. (2550). “สังคหวัตถุ 4 วัฒนธรรมองค์กรที่เอื้อต่อการจัดการความรู้”. วารสาร Productivity World เพื่อการเพิ่มผลผลิต, 12(3) (พฤษภาคม–มิถุนายน): 43

John D. Millet, J.D., (1954). Management in the public service. (New York: McGraw - Hill Book Company.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-08-31

รูปแบบการอ้างอิง

ลืมไธสง อ. (2026). การพัฒนาคุณภาพการให้บริการประชาชนตามหลักสังคหวัตถุธรรม. วารสารสหวิทยาการศึกษาและพัฒนาท้องถิ่น, 2(2), 25–39. สืบค้น จาก https://so14.tci-thaijo.org/index.php/JISLD/article/view/2751

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ