ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อการจัดการหลักสูตรการประถมศึกษาตอนต้น (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3) พุทธศักราช 2568 ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา

วัชรภัทร เตชะวัฒนศิริดำรง

ผู้แต่ง

วัชรภัทร เตชะวัฒนศิริดำรง มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา

คำสำคัญ:

ปัจจัยการบริหาร , การจัดการหลักสูตร , หลักสูตรการประถมศึกษาตอนต้น (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3) พุทธศักราช 2568 , จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการจัดการหลักสูตรการประถมศึกษาตอนต้น (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3) พุทธศักราช 2568 ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา 2) วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยการบริหารกับการจัดการหลักสูตร และ 3) วิเคราะห์ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อการจัดการหลักสูตรดังกล่าว การวิจัยเป็นแบบเชิงปริมาณ กรอบแนวคิดการวิจัยใช้แนวคิด ทฤษฎีของ Systems Approach และ Constructivism ประชากรที่ศึกษาได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา ครูผู้สอน และคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน จำนวน 3,537 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยตารางของ Krejcie & Morgan ได้จำนวน 359 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามแบบประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัย พบว่า 1) ผลการศึกษาระดับการจัดการหลักสูตรการประถมศึกษาตอนต้น (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3) พุทธศักราช 2568 ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( $\bar{X}$ = 4.14, S.D.=0.45) 2) ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยการบริหารกับการจัดการหลักสูตร พบว่า ปัจจัยการบริหารทั้ง 6 ด้านมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการจัดการหลักสูตรการประถมศึกษาตอนต้น (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3) พ.ศ.2568 ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ (r) อยู่ระหว่าง 0.160-0.228 และปัจจัยการบริหารทั้ง 6 ด้านมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการจัดการหลักสูตรการประถมศึกษาตอนต้น (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3) พ.ศ.2568 ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง (r = .228, p<.01) และ 3) ผลการวิเคราะห์ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อการจัดการหลักสูตรการประถมศึกษาตอนต้น (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3) พ.ศ.2568 ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา พบว่า ปัจจัยการบริหารทั้ง 6 แปร ร่วมกันสามารถอธิบายความผันแปรการจัดการหลักสูตรการประถมศึกษาตอนต้น (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3) พ.ศ.2568 ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยาได้ร้อยละ 22.9 สามารถนำมาเขียนสมการได้ดังนี้

สมการความถดถอยเชิงพหุแบบคะแนนดิบ

$\hat{Y}$ = 1.20+0.120(X1)+0.135(X2)+0.110(X3)+0.140(X4)+0.095(X5)+0.180(X6)

สมการความถดถอยเชิงพหุแบบคะแนนมาตรฐาน

$\hat{Z}$ = 0.150(X1)+0.160(X2)+0.130(X3)+0.170(X4)+0.115(X5)+0.210(X6)

เอกสารอ้างอิง

ชัยชุมพล ชำนาญมาก และจิระพันธ์ นามชวัด. (2564). ปัจจัยการบริหารที่สัมพันธ์กับประสิทธิผลการบริหารงานของโรงเรียนร่มไทรวิทยา. วารสารวิชาการสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค, 7(1), 13-26.

นฤมล มณีแดง และสมใจ สืบเสาะ. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลในการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาประจวบคีรีขันธ์ เขต 1. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 7(1), 172-187.

นิตยา ไชยสุระ, เอกลักษณ์ เพียสา และวัลนิกา ฉลากบาง. (2567). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการในโรงเรียนเอกชนสังกัดสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดสกลนคร. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 21(92), 121-135.

บรรณวิทย์ กึดก้อง และนงลักษณ์ ใจฉลาด. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยการบริหารกับการบริหารงานวิชาการ ศูนย์การศึกษาพิเศษเขตการศึกษา 7 จังหวัดพิษณุโลก. วารสารวิชาการ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 6(3), 89-98.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีรยาสาส์น.

ปฐวี วรรณชัย และนงลักษณ์ ใจฉลาด. (2567). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยทางการบริหารกับคุณภาพผู้เรียนตามมาตรฐานการศึกษาชาติในโรงเรียนเครือข่ายโรงเรียนสายรุ้ง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 1. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ, 13(1), 42-55.

วชรกมล สุศรี, อรพรรณ ตู้จินดา, ดวงใจ ชนะสิทธิ์ และพงศ์เทพ จิระโร. (2567). ปัจจัยเชิงสาเหตุของการบริหารสถานศึกษาที่มีอิทธิพลต่อการบริหารความปลอดภัยในโรงเรียนประถมศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 18(1), 263-278.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). แนวทางการปรับปรุงหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2568. กระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2566). รายงานการติดตามและประเมินผลการใช้หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. (2566). สภาพปัญหาการจัดการศึกษาในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. พระนครศรีอยุธยา.

สุกัญญา โพธิ์ทอง. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงานวิชาการกับประสิทธิภาพการสอนของครูภาษาอังกฤษในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสงคราม. วารสารสังคมศาสตร์วิจัย, 10(1), 219-232.

โสรญา พงษ์สุวรรณ์ และต้องลักษณ์ บุญธรรม. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อสมรรถนะการบริหารหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้ของครูต่างชาติในโรงเรียนสองภาษา จังหวัดปทุมธานี. วารสารศิลปศาสตร์ราชมงคลสุวรรณภูมิ, 5(2), 448-461.

อาภากร รัตนโกสินทร์, เอกลักษณ์ เพียสา และวาโร เพ็งสวัสดิ์. (2568). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 22(96), 29-42.

Deming, W. E. (1994). The new economics for industry, government, education. (2nd ed.). MIT Center for Advanced Engineering Study.

Fayol, H. (1916). General and industrial management. Institute of Electrical and Electronics Engineering.

OECD. (2021). Future of education and skills 2030: Curriculum Analysis. OECD Publishing.

UNESCO. (2022). Education for sustainable development: A roadmap. UNESCO Publishing.

Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Harvard University Press.

ผู้แต่ง

คำสำคัญ:

บทคัดย่อ

เอกสารอ้างอิง

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

รูปแบบการอ้างอิง

ฉบับ

ประเภทบทความ

สัญญาอนุญาต

home-thaijo

journal_information

issn

dowload

Make a Submission

visitors

ภาษา