ความต้องการพัฒนาสมรรถนะเชิงบริหารของครูสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
คำสำคัญ:
ความต้องการ, สมรรถนะ, การบริหารบทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความต้องการพัฒนาสมรรถนะเชิงบริหารของครู ได้แก่ การ มุ่งผลสัมฤทธิ์ การพัฒนาตนเอง คุณธรรมจริยธรรมและจรรยาบรรณวิชาชีพของครูและ2)เปรียบเทียบความต้องการพัฒนาสมรรถนะเชิงบริหารของครูสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ได้แก่ ครูระดับประถมศึกษา และครูระดับมัธยมศึกษา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ ได้แก่ ครู จำนวน 145 คน ได้มาโดยการกำหนดกลุ่มตัวอย่างตามตารางของ เครจซี่และมอร์แกน และใช้การสุ่มตัวอย่าง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่แบบสอบถาม แบบมาตรประมาณค่า 5 ระดับ ตามหลักของลิเคอร์ที่ผู้ศึกษาพัฒนาขั้น มีค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่าง0.60 – 1.00 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบียงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที
ผลการศึกษา พบว่า 1) ความต้องการพัฒนาสมรรถนะเชิงบริหารของครู โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า อันดับหนึ่ง คือ ด้านการมุ่งผลสัมฤทธิ์ รองลงมาคือ ด้านคุณธรรมจริยธรรม และจรรยาบรรณวิชาชีพ และอันดับสุดท้ายคือ ด้านการพัฒนาตนเอง และ2) ผลการเปรียบเทียบระดับความต้องการพัฒนาสมรรถนะเชิงบริหารของครูสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ที่มีสถานภาพต่างกัน มีความต้องการเชิงพัฒนาสมรรถนะได้แก่ ครูระดับประถมศึกษา และครูระดับมัธยมศึกษา ไม่แตกต่างกัน
เอกสารอ้างอิง
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2552). สถิติส าหรับงานวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
คณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ(2545)สํานักงาน. การประชุมสัมมนาเพื่อพิจารณารายงานการวิจัยเรื่อง นโยบายการผลิตและการพัฒนาครู. กรุงเทพฯ: วี.ที.ซี. คอมมิวนิเคชัน.
ในตะวัน กำหอม.(2557). การวิจัยการบริหารการศึกษา. โรงพิมพ์ทีคอม จังหวัดมหาสารคาม.วิทยาลัยทองสุข
พิมพันธ์ เดชะคุปต์ และ พรทิพย์ แข็งขัน.(2551).รายงานการวิจัยสมรรถนะครูและแนวทางการพัฒนาครูในสังคมที่ เปลี่ยนแปลง.กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตร แห่งประเทศไทย.
รัตติกรณ์ จงวิศาล. (2556).ภาวะผู้นำ : ทฤษฎี การวิจัย และแนวทางสู่การพัฒนา = Leadership : Theories, researchand approaches to development /กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วราภรณ์ รัตนวัฒน์. (2564). การพัฒนาสมรรถนะด้านการบริหารของครูในประเทศไทย: การศึกษากรณีศึกษา. วารสารวิชาการศึกษาและพัฒนาครู, 12(2), 50–65.
วาโร เพ็งสวัสดิ์(2557)การวิจัยในชั้นเรียน / วาโร เพ็งสวัสดิ์กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น,
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ
สมชาย แซ่ตั้ง. (2564). การมุ่งผลสัมฤทธิ์ในการจัดการเรียนการสอนของครูสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารการศึกษาและพัฒนาครู, 12(1), 40–55.
สมศักดิ์ จันทร์ทอง. (2563). ความต้องการพัฒนาสมรรถนะเชิงบริหารของครูในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารการบริหารการศึกษา, 11(1), 33–48.
สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นนฐาน. (2551) แนวทางการดําเนินงานการมีส่วนร่วมการ บริหารจัดการศึกษา. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2547). การกำหนดสมรรถนะของบุคคลเพื่อการสรรหาและเลือกสรร. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน.
สิรินาตย์ กฤษฎาธาร. (2552). ความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานบริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์. มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.
สุวิมล กาญจนวรรณ. (2563). การพัฒนาการเรียนการสอนที่เน้นนักเรียนเป็นสำคัญ: กรณีศึกษาสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารการบริหารการศึกษา, 11(2), 50–65.
หนังสือพิมพ์ ASTVผู้จัดการออนไลน์ วันที่ 13 เมษายน 2558 [http://manager.co.th/QOL/ViewNews.aspx?NewsID=9580000042450]
หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ วันที่ 13 เมษายน 2558 [http://www.thairath.co.th/content/492725]
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยชินวัตร

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร
