PERCEIVED USEFULNESS AND EASE OF USE INFLUENCE THE INTENTION TO USE THE TRACKING APPLICATION AFTER RECEIVING DIABETES OUTPATIENT TREATMENT, VIBHARAM PAKKRET HOSPITAL
Keywords:
Perceived Usefulness, Intention, Application, Vibharam Pakkret HospitalAbstract
This quantitative research aimed to investigate: 1) Personal factors influencing the intention to use a post-treatment follow-up application among outpatient diabetes patients; 2) The levels of perceived usefulness, perceived ease of use, and intention to use the post-treatment follow-up application for outpatient diabetes patients; and
3) The effects of perceived usefulness and perceived ease of use on the intention to use the post-treatment follow-up application for outpatient diabetes patients at Vibharam Pakkred Hospital. The study utilized convenience sampling to collect data from 350 participants. Statistical analyses employed included frequency, percentage, mean, standard deviation, and multiple regression analysis.
The results revealed that: 1) Personal factors associated with a higher intention to use the application were female gender, age under 50 years, holding a bachelor's degree, and having a monthly income between 10,001-20,000 Baht. 2) The levels of perceived usefulness, perceived ease of use, and intention to use the application were all rated as high. 3) Factors of perceived usefulness (specifically convenience, time-saving, and knowledge gain) and factors of perceived ease of use (specifically the application being simple/not complex and requiring low effort) significantly predicted the intention to use the post-treatment follow-up application for outpatient diabetes patients at Vibharam Pakkred Hospital (p < .05). These findings provide guidelines for developing post-treatment follow-up applications for outpatients that are appropriate for the users' age groups.
References
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2564). สถิติสำหรับงานวิจัย : หลักการเลือกใช้เทคนิคทางสถิติในงานวิจัยพร้อมทั้งอธิบายผลลัพธ์ที่ได้จาก SPSS (พิมพ์ครั้งที่ 13) .กรุงเทพฯ: สามลดา.
ทรงวุฒิ สารจันทึก และลือรัตน์ อนุรัตน์พานิช. (2022). ผลลัพธ์ทางคลินิกการติดตามการใช้ยารักษาในผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ผ่านช่องทางแอปพลิเคชั่น. วารสารวิจัยและพัฒนาด้านสุขภาพ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครราชสีมา, 8(1), 38-48.
นฤมล ยีมะล. (2560). การรับรู้ความง่ายต่อการใช้งาน การรับรู้ประโยชน์ และการสื่อสารแบบปากต่อปากผ่านทางอิเล็กทรอนิกส์ (E-word of Mouth) ที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจใช้บริการแอปพลิเคชันชมภาพยนตร์ และซีรีส์ของผู้บริโภคกลุ่ม Gen Y ในจังหวัดกรุงเทพมหานคร. (การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
ปิยพัชร์ ภูศิริ, สุดาวรรณ สมใจ, & กำพล ศรีวัฒนกุล. (2562). การรับรู้ประโยชน์ การรับรู้ความเสี่ยง การรับรู้การใช้งานง่าย และทัศนคติที่มีผลต่อการยอมรับของผู้บริโภคในการนำเทคโนโลยีเซลล์ต้นกำเนิดมาใช้ในศาสตร์ชะลอวัย. วารสารสมาคมนักวิจัย, 24(3), 57-73.
พณีพรรณ สมบัติ. (2564). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจในการใช้งานนวัตกรรมบริการแอปพลิเคชันหมอพร้อม ในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารการบัญชีและการจัดการ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 14(1), 142-159.
พรเทพ ด่านน้อย, อุบลรัตน์ ศิริสุขโภคา, & ไพศาล สิมาเลาเต่า. (2562). การพัฒนาเว็บแอปพลิเคชันเพื่อให้บริการผู้ป่วยโรคเบาหวานและโรคความดันโลหิตสูงของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล. (วิทยานิพนธ์วิทยาการคอมพิวเตอร์). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
วรานลินรัตน์ โพธิพัฒน์ (2567). การยอมรับเทคโนโลยีที่ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้บริการระบบแพทย์ทางไกลของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง: กรณีศึกษาโรงพยาบาลมะขาม จังหวัดจันทบุรี. Burapha University. Retrieved from http://ir.buu.ac.th/dspace/handle/1513/1297
วิภาพร พันธุ์วิชัย, & อลิสรา วงศ์สุทธิเลิศ. (2563). แอปพลิเคชันทางมือถือสำหรับการให้ความรู้และการดูแลรักษาโรคต่อมไทรอยด์เป็นพิษ. คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดอ่างทอง. (2567). นโยบายของกระทรวงสาธารณสุขสู่การปฏิบัติเพื่อประชาชนมีสุขภาพดี. สืบค้นจาก https://atg-h.moph.go.th
Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3), 1319–340.
Harakeh, Z., Van Keulen, H., Hogenelst, K., Otten, W., De Hoogh, I., & Van Empelen, P. (2022). Predictors of the acceptance of an electronic coach targeting self-management of patients with type 2 diabetes: Web-based survey. JMIR Formative Research, 6(8), e34737. https://doi.org/10.2196/34737
Holden, R. J., & Karsh, B.-T. (2010). The Technology Acceptance Model: Its past and its future in health care. Journal of Biomedical Informatics, 43(1), 159–172.
Mohamed, A. H., Al-Momani, A. M., & Khader, A. T. (2011). A technology acceptance analysis for m-health applications: The case of Jordan. International Journal of Medical Informatics, 80(12), 831-840.
Venkatesh, V., & Bala, H. (2008). Technology Acceptance Model 3 and a research agenda on interventions. Decision Sciences, 39(2), 273–315.
Venkatesh, V., & Davis, F. D. (2000). A theoretical extension of the technology acceptance model: four longitudinal field studies. Management Science, 46(2), 186–204. https://doi.org/10.1287/mnsc.46.2.186.11926
Venkatesh, V., Morris, M. G., Davis, G. B., & Davis, F. D. (2003). User acceptance of information technology: toward a unified view. MIS Quarterly, 27(3), 425–478. https://doi.org/10.2307/30036540
Yamane, Taro. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (2nd ed.). New York: Harper. and Row.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 คณะบริหารธุรกิจและเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
