ข้อพิจารณาที่สำคัญในการดำเนินการทางวินัยกับเจ้าหน้าที่ของรัฐ เมื่อคณะกรรมการ ป.ป.ช. ได้ไต่สวนและวินิจฉัยชี้มูลความผิด

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอข้อพิจารณาที่สำคัญในการดำเนินการทางวินัยกับเจ้าหน้าที่ของรัฐ เมื่อคณะกรรมการ ป.ป.ช. ได้ไต่สวนและวินิจฉัยชี้มูลความผิด โดยกระบวนการศึกษาใช้การวิเคราะห์เอกสาร ได้แก่ กฎหมายที่เกี่ยวข้อง คำพิพากษาศาลปกครองสูงสุด ความเห็นของคณะกรรมการกฤษฎีกา รวมถึงเอกสารวิชาการต่าง ๆ พบว่า การวินิจฉัยชี้มูลความผิดทางวินัยของคณะกรรมการ ป.ป.ช. กับเจ้าหน้าที่ของรัฐที่มีกฎหมาย ระเบียบ หรือข้อบังคับเกี่ยวกับการบริหารงานบุคคลจะมีผลผูกพันผู้บังคับบัญชาหรือผู้มีอำนาจถอดถอนให้ถือว่าสำนวนการไต่สวนของคณะกรรมการ ป.ป.ช. เป็นสำนวนการสอบสวนทางวินัยของคณะกรรมการสอบสวนวินัยต้องมีการชี้มูลความผิดทางวินัยฐานทุจริตต่อหน้าที่ราชการ  สำหรับเจ้าหน้าที่ของรัฐที่ไม่มีกฎหมาย ระเบียบ หรือข้อบังคับเกี่ยวกับวินัย เมื่อคณะกรรมการ ป.ป.ช. ได้วินิจฉัยชี้มูลความผิดในฐานใดย่อมไม่มีผลผูกพันผู้บังคับบัญชาหรือผู้มีอำนาจถอดถอน ดังนั้น ผู้บังคับบัญชาหรือผู้มีอำนาจแต่งตั้งถอดถอนต้องดำเนินการตามหน้าที่และอำนาจที่กฎหมาย ระเบียบ หรือข้อบังคับของหน่วยงานดังกล่าวกำหนดไว้ ในกรณีอดีตเจ้าหน้าที่ของรัฐเมื่อคณะกรรมการ ป.ป.ช. ได้วินิจฉัยชี้มูลความผิดให้เป็นไปตามกฎหมาย ระเบียบ หรือข้อบังคับของหน่วยงานของรัฐนั้นที่บังคับใช้ในขณะกระทำความผิด ถ้ามีการแก้ไขหรือเพิ่มเติมอันเป็นคุณกับอดีตเจ้าหน้าที่ของรัฐให้บังคับตามที่แก้ไขหรือเพิ่มเติมใหม่นั้น สำหรับการพิจารณาอุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัยจากการชี้มูลของคณะกรรมการ ป.ป.ช. ผู้มีอำนาจพิจารณาได้เฉพาะดุลพินิจในการกำหนดโทษไม่อาจเปลี่ยนแปลงฐานความผิดได้ ในกรณีที่ผู้ถูกคำสั่งลงโทษทางวินัยเห็นว่าไม่ได้กระทำผิดวินัยตามการชี้มูลของคณะกรรมการ ป.ป.ช. ต้องฟ้องคดีต่อศาลปกครองภายในเก้าสิบวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งคำสั่งลงโทษทางวินัย