Educational Administration in Line with Four Chrakra-Dharma
Keywords:
Educational administration, Four Chrakra-DharmaAbstract
Four Chakra-Dharma (virtues wheeling one to prosperity) are considered practices which contribute to prosperous; leading organisations to success according to defined objectives consisting of 1) Patirupa-desavasa (living in a good place) 2) Sappurisupassaya (association with good people) 3) Atta-sammapanidhi (setting oneself upright) and 4) Pubbekata-punyata (being a person who has committed good deeds) like rotating a wheel to the destination, educational administration according to the principles of the Chakra-Dharma to explain the quality of educational administration within the educational institution by applying the principles of Dharma to achieve the goals of the administration creating educational institution administrators aware of the importance of applying the aforementioned principles to suit the organisation's context. The principles of school administration are an art form and work which can be completed with the cooperation of personnel in the organisation. Consequently, school administrators employ the principles of Dharma as guidelines for appropriate educational administration in order to develop the school capability to be efficient and provide maximum benefit to students.
References
กมล ภู่ประเสริฐ. (2545). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา. กรุงเทพ ฯ: ทิปส์พับลิเดชั่น.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม ฉบับที่ 2 พ.ศ. 2545. ราชกิจจานุเบกษา 119 ตอนที่ 123 ก.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). คู่มือการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่เป็นนิติบุคคล. กรุงเทพฯ: องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติพ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม ฉบับที่ 3 พ.ศ. 2553. ราชกิจจานุเบกษา 127 ตอนที่ 45 ก.
กีรติ บุญเจือ. (2541). บทบาทสถาบันศาสนากับการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
จันทรานี สงวนนาม. (2551). ทฤษฎีและแนวทางในการปฏิบัติการบริหารสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: บุ๊คพอยท์.
ณัฏฐพันธ์ เขจรนันทน์. (2545). การบริหารงานบุคลากร. กรุงเทพฯ: ซีเอ็นยูเคชั่น.
ธีระ รุญเจริญ. (2550). การบริหารโรงเรียนยุคปฏิรูปการศึกษา.กรุงเทพฯ: ข้าวฟ่าง.
ประภาศิริ สุรพันธ์. (2550). การบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่ส่งผลต่อคุณภาพมาตรฐานด้านการบริหาร และการจัดการศึกษาของสถานศึกษาสังกัดเทศบาล ภูมิภาคตะวันตก. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร มหาบัณฑิต สาขาวชิาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ปราชญา กล้าผจญ และสมศักดิ์ คงเที่ยง. (2545). หลักและทฤษฎีการบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ : ภาควิชาบริหารการศึกษาและอุดมศึกษา คณะศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยรามคำแหง. พิมพ์ครั้งที่ 2.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2545). จิตวิทยาการบริหารงานบุคคล. กรุงเทพฯ: พิมพ์ดี.
พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2549). พุทธวิธีบริหาร. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2550). การบริหารการเปลี่ยนแปลง. พิมพ์ครั้งที่ 2. (เอกสารการสอน). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2551). การบริหารสถานศึกษา . กรุงเทพฯ: ทิพย์วิสุทธิ์.
วิลาวัลย์ ศรีบุศกร. (2556). การบริหารทั่วไปในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฎวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2544). แนวทางการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา: เพื่อพร้อมรับการประเมินภายนอก. กรุงเทพฯ: พิมพ์ดี.
สุภัค ยมพุก และวิโรจน์ เจษฎาลักษณ์. (2558). การบริหารสถานศึกษาและการรับรู้การสนับสนุนการปฏิบัติงานที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการสอนของครูโรงเรียนมธัยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1 กลุ่มที่ 4. วารสารมนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 8(2), 78.
อภิรมย์ ณ นคร และ เฉลิม มลิลาอภิรมย์. (2534). ศัพทานุกรมศึกษาศาสตร์ Educational dictionary. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
อัจฉรา จงดี. (2560). การศึกษาการมีส่วนร่วมในการบริหารสถานศึกษาของคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน ในจังหวัดจันทบุรีระยองและตราด. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
อำนวย ทองโปร่ง และ ศิริพงษ์ เศาภายน. (2547). หลักการบริหารงบประมาณและการเงินโรงเรียน. กรุงเทพฯ: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
อุทัย บุญประเสริฐ. (2557). หลักสูตรและการบริหารงานวิชาการโรงเรียน. กรุงเทพฯ: เอรสดีเพรส.
อุทัย หิรัญโต. (2531). หลักการบริหารงานบุคคล. กรุงเทพมหานคร : โอเดียนโตร์.
Brown. (1993). Principles of Language Learning and Teaching, 3rd ed. San Francisco : State University.
Candoli, I. C. and et al. (1992). School Business Administration: A Planning Approach, 4th ed,
Gary Dessler. (1997). Human Resource Management, Upper Saddle River, New Jersey:Prentice Hall.
Good. (1983) C. V. Dictionary of Education.New York: McGraw-Hill Book company, Gorton.
Greenwood, W. T. (1965). Management and Organizational Behavior (Ohio: Southwestern). 74-75.
K. Pair. (2019). การจัดการองค์กรด้วย POCCC ทฤษฎี Henri Fayol. [ออนไลน์], แหล่งที่มา : www.https://greedisgoods.com/ {8 กุมภาพันธ์ 2568}
Luther Gulick. (1973). Papers on the Science of Administratortion. New York: Institute of Puplic Administration.
Lynch. (1979). T. D., Public Budgeting in America, New York: Prentice – Hall. Massachusetts: Allyn and Bacon. R. A., School Administration and Supervision Leadership Challenges and Apportunitties, 2nd ed, Dubuge: Wm. C.Brown.
Richard A. Gorton. (1983). School Administration and Supervision: Leadership Challenges and Opportunities, 2nd ed. Ohio : W. C. Brown.
Taylor, Frederick W. (1916). The Principles of Scientific Management New York: Harper, 8.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 MCU Suranaree Journal
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
