ประสิทธิผลการบริหารจัดการงานสาธารณสงเคราะห์ของคณะสงฆ์ อำเภอบ้านเขว้า จังหวัดชัยภูมิ
คำสำคัญ:
ประสิทธิภาพ, การบริหารจัดการ, สาธารณสงเคราะห์บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับ (2) ศึกษาความสัมพันธ์ และ (3) นำเสนอประสิทธิผลการบริหารจัดการงานสาธารณะสงเคราะห์ของคณะสงฆ์อำเภอบ้านเขว้า จังหวัดชัยภูมิ ระเบียบวิธีวิจัยเป็นแบบผสานวิธี ระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถาม ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.862 จากกลุ่มตัวอย่างได้แก่ พระสงฆ์ จำนวน 155 รูป วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ การวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้การสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 9 รูปหรือคน สรุปเป็นความเรียง ผลการวิจัยพบว่า
1) ระดับประสิทธิผลการริหารจัดการงานสาธารณะสงเคราะห์ของคณะสงฆ์อำเภอบ้านเขว้า จังหวัดชัยภูมิ โดยภาพรวมพบว่าอยู่ในระดับมาก (=4.27)
2) ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงานสาธารณะสงเคราะห์กับประสิทธิผลการบริหารจัดการงานสาธารณะสงเคราะห์ของคณะสงฆ์อำเภอบ้านเขว้า จังหวัดชัยภูมิ โดยภาพรวม มีความสัมพันธ์กันเชิงบวก อยู่ในระดับมาก (r=0.901)
3) แนวทางการส่งเสริมประสิทธิผลการบริหารจัดการงานสาธารณะสงเคราะห์ของคณะสงฆ์อำเภอบ้านเขว้า จังหวัดชัยภูมิ พบว่า ด้านการผลิต สำรวจความต้องการของประชาชน พัฒนาศักยภาพพระสงฆ์และนำนวัตกรรมมาประยุกต์ใช้ ด้านประสิทธิภาพ การบริหารจัดการอย่างเป็นระบบ ประสานงานกับภาคีเครือข่าย มีความโปร่งใส พร้อมตัวชี้วัดและการประเมินผล ด้านความพึงพอใจ การดำเนินงานที่สอดคล้องกับพระธรรมวินัยและตอบสนองต่อความเดือดร้อนของประชาชน ด้านการปรับเปลี่ยน มีการปรับทัศนคติและวิธีดำเนินงาน ให้สอดคล้องกับบริบทสังคมที่เปลี่ยนแปลง โดยบูรณาการหลักธรรมกับการบริหารจัดการสมัยใหม่ ด้านการพัฒนา พบว่า มีการพัฒนาศักยภาพในการบริหารงานของพระสงฆ์ให้ทำงานอย่างเป็นระบบโปร่งใส ยกระดับคุณภาพงานสาธารณะสงเคราะห์
เอกสารอ้างอิง
กรมการศาสนา. (2542). ข้อมูลพื้นฐานด้านการศาสนา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์การศาสนา.
กองแผนงาน กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. (2540). คู่มือพระสังฆาธิการว่าด้วยพระราชบัญญัติกฎระเบียบ และคำสั่งของคณะสงฆ์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์การศาสนา.
พระครูวิภัชธรรมวิสิฐ (วิรัช วิรโช). (2567). เทคนิคการจัดการงานสาธารณสงเคราะห์ของวัดดีบอน อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์, 5(2), 343-356.
พระธีรภัทร์ นาถสีโล (นาคกลั่น). (2563). การบริหารจัดการวัดของพระสังฆาธิการเพื่อส่งเสริมความศรัทธาของประชาชน อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี. สารนิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระบุญเสริม จิรวฑฺฒนเมธี และคณะ. (2565). การมีส่วนร่วมในการพัฒนาสังคมด้านสาธารณสงเคราะห์ของพระสังฆาธิการในการปกครองคณะสงฆ์ จังหวัดขอนแก่น. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 7(2), 1317-1326.
พระใบฎีกาสมคิด นาถสีโล และคณะ. (2561). บทบาทของพระสังฆาธิการในการช่วยเหลือเกื้อกูลประชาชนอำเภอวังทรายพูน จังหวัดพิจิตร. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศ, 7(2), 246-255.
พระมหากฤษธิชัย กิตติธมฺโม (นาคกล่อม). (2564). ประสิทธิผลการบริหารจัดการงานสาธารณสงเคราะห์ของคณะสงฆ์อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. สารนิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระศรีสัจญาณมุนี. (2566). การสาธารณสงเคราะห์ของคณะสงฆ์จังหวัดชัยภูมิต่อสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19). วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 8(1), 328-340.
สำนักงานเจ้าคณะภาค 16. (2547). คู่มือปฏิบัติงานคณะสงฆ์. สุราษฎร์ธานี: สำนักงานเจ้าคณะภาค 16.
สำนักงานเลขนานุการเจ้าคณะอำเภอบ้านเขว้า. (2568). สถิติข้อมูลพระสงฆ์ประจำปี. ชัยภูมิ: สำนักงานเลขานุการเจ้าคณะอำเภอบ้านเขว้า. แหล่งที่มา: http://www.lecture.cs.buu.ac.th
สิน พันธุ์พินิจ. (2557). เทคนิคการวิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: บริษัท จูนพับลิสซิ่ง จำกัด.
Taro Yamane. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. Tokyo: Aoyama Gakuin University.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 มจร สุรนารีสาร
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
