การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน โดยใช้เทคนิคการสร้างความรู้ ความเข้าใจ ด้วยชุดการสอน เรื่อง ตำแหน่งในการเชื่อมตามมาตรฐานงานเชื่อม

ผู้แต่ง

  • เจษฎา บุบผาสังข์ สาขาวิชาครุศาสตร์อุตสาหการเชื่อมประกอบ, คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตขอนแก่น
  • อุมาพร กัสนุกา สาขาวิชาครุศาสตร์อุตสาหการเชื่อมประกอบ, คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตขอนแก่น
  • สุภาพร แสนกุล สาขาวิชาครุศาสตร์อุตสาหการเชื่อมประกอบ, คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตขอนแก่น
  • ศุภกฤต ทิพย์เหลือง สาขาวิชาครุศาสตร์อุตสาหการเชื่อมประกอบ, คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตขอนแก่น
  • มงคล เพียเพ็ง สาขาวิชาครุศาสตร์อุตสาหการเชื่อมประกอบ, คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตขอนแก่น
  • วัฒนา กุลนู แผนกวิชาเทคนิคพื้นฐาน, วิทยาลัยเทคนิคนครขอนแก่น

DOI:

https://doi.org/10.14456/jriie.2025.5

คำสำคัญ:

ความรู้และความเข้าใจ, ชุดการสอน, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน, ตำแหน่งในการเชื่อม

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นรูปแบบการวิจัยและพัฒนาร่วมกับการวิจัยเชิงทดลอง มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาชุดการสอน เรื่องตำแหน่งในการเชื่อมตามมาตรฐานงานเชื่อมด้วยหลักการ 3W1H 2) เพื่อประเมินคุณภาพของชุดการสอน เรื่อง ตำแหน่งในการเชื่อมตามมาตรฐานงานเชื่อม 3) เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้เทคนิคการสร้างความรู้และความเข้าใจผ่านชุดการสอน เรื่อง ตำแหน่งในการเชื่อมตามมาตรฐานงานเชื่อม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเลือกแบบเจาะจง คือ นักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 3 สาขาครุศาสตร์อุตสาหกรรมอุตสาหการ คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตขอนแก่น จำนวน 15 คน ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 เครื่องมือที่ใช้ในวิจัยประกอบด้วย ชุดการสอนเรื่องตำแหน่งในการเชื่อมตามมาตรฐานงานเชื่อม แบบประเมินคุณภาพจากผู้เชี่ยวชาญ 5 คน และแบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ก่อนและหลังเรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ t-test ผลการวิจัยพบว่า ชุดการสอน ประกอบด้วย 1) เนื้อหา 2) สื่อการสอนประเภทสไลด์และสื่อการสอนประเภทโมเดล 3 มิติ 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และ 4) คู่มือประกอบการสอนการสร้างความรู้ความเข้าใจ มีคุณภาพโดยรวมอยู่ในระดับมาก (𝑥̄ = 3.98, S.D = 0.23) และจากการศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้เทคนิคการสร้างความรู้และความเข้าใจผ่านชุดการสอน เรื่อง ตำแหน่งในการเชื่อมตามมาตรฐานงานเชื่อม พบว่านักศึกษามีคะแนนเฉลี่ยหลังเรียน (25.33 คะแนน) สูงกว่าคะแนนเฉลี่ยก่อนเรียน (11.40 คะแนน) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (Sig. = .00) สะท้อนให้เห็นว่าชุดการสอนที่พัฒนาขึ้นสามารถส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาได้อย่างมีประสิทธิภาพ

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

คณวัฒน์ พรสุริยโรจน. (2559). การศึกษาผลสัมฤทธิ์การอ่านภาษาอังกฤษโดยใช้สื่อการสอนเกี่ยวกับอาเซียนสำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนวัดเขมาภิรตาราม จังหวัดนนทบุรี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร].

ฐิตินันท์ ดาวศรี, พรนภา ทิพย์กองลาด, พีรพล เข็มผง, สมเชาว์ ดับโศรก, สุทธิดา เพ่งพิศ, วรวัฒน์ วิศรุตไพศาล, & จันทรัศม์ ภูติอริยวัฒน์. (2564). แนวทางการจัดการเรียนรู้ของสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม, 11(1), 61–74.

ณัฏฐนิช วงศ์สิทธิพรรุ่ง, & สุพรทิพย์ ธนภัทรโชติวัต. (2023). การพัฒนาชุดการสอนวิชาภาษาอังกฤษเพื่อส่งเสริมความรู้ ความเข้าใจ เรื่อง Part of speech ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนอนุบาลปางมะค่า. วารสารพุทธศึกษากับการวิจัย, 9(1), 63–76.

ปรณัฐ กิจรุ่งเรือง. (2010). การพัฒนารูปแบบการสอนโดยใช้กรณีศึกษาทางศาสตร์การเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมความสามารถด้านการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักศึกษาวิชาชีพครู (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร. https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/11617

ภควัต เกอะประสิทธิ์, & นิธิพัฒน์ อิ๋วสกุล. (2022). การออกแบบและพัฒนาชุดการสอนไฮดรอลิกส์แบบเคลื่อนที่. วารสารวิชาการครุศาสตร์อุตสาหกรรม พระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 13(3), 213–223.

สุณัชชา เดชสุภา, และคณะ. (2561). การพัฒนาชุดการสอนกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ เรื่อง หน่วยของสิ่งมีชีวิต สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารศึกษาศาสตร์, 27(3), 243–257.

อาภรณ์ ใจเที่ยง. (2550). หลักการสอน. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์. https://library.pptn.ac.th/Library/Detail/20948

อังษณีภรณ์ ศรีคำสุข, & ประพิณ ขอดแก้ว. (2024). การจัดการเรียนรู้โดยใช้แบบวัฏจักรการเรียนรู้ 7 ขั้น อิงฐานสมรรถนะ เพื่อพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นประถมปีที่ 5 โรงเรียนบ้านเชิงดอยสุเทพ จังหวัดเชียงใหม่. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 7(2), 14–28.

Bloom, B. S. (1976). Human characteristics and school learning. McGraw-Hill.

Gagné, E. D. (1985). The cognitive psychology of school learning. Little, Brown and Company.

Gagné, R. M., Wager, W. W., Golas, K. C., & Keller, J. M. (2005). Principles of instructional design (5th ed.). Wadsworth/Thomson Learning.

Sripian, P., & Yunchaisri, N. (2020). Instructional design using 3W1H model to develop critical thinking in students. Journal of Education Studies, 48(2), 25–38.

Uwes, A. C., & Basuki, W. (2020). Development of an instructional system design model as a guideline for lecturers in creating a course using blended learning approach. International Journal of Interactive Mobile Technologies (iJIM), 14(14), 164–177.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

10-06-2025

รูปแบบการอ้างอิง

บุบผาสังข์ เ., กัสนุกา อ., แสนกุล ส., ทิพย์เหลือง ศ., เพียเพ็ง ม., & กุลนู ว. (2025). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน โดยใช้เทคนิคการสร้างความรู้ ความเข้าใจ ด้วยชุดการสอน เรื่อง ตำแหน่งในการเชื่อมตามมาตรฐานงานเชื่อม. วารสารวิจัยและนวัตกรรมทางการศึกษาอุตสาหกรรม, 1(1), 57–70. https://doi.org/10.14456/jriie.2025.5