ระบบการจัดการระดับเสียงอัจฉริยะสำหรับห้องสมุด: นวัตกรรมเพื่อสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ที่เหมาะสม
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาระบบการจัดการระดับเสียงอัจฉริยะสำหรับห้องสมุด เพื่อแก้ไขปัญหาเสียงรบกวน และบริหารจัดการพื้นที่การเรียนรู้ โดยการสร้างนวัตกรรมตรวจวัดและแจ้งเตือนระดับเสียงอัตโนมัติด้วยไมโครคอนโทรลเลอร์ Arduino Uno R3 ร่วมกับเซ็นเซอร์ KY-037 ที่ผ่านการสอบเทียบค่ามาตรฐาน พร้อมกับการปรับปรุงกายภาพโดยการจัดโซนพื้นที่ ผลการศึกษา พบว่า นวัตกรรมก่อให้เกิดประโยชน์ต่อการดำเนินงานอย่างมีนัยสำคัญ มีความแม่นยำและเชื่อถือได้ในระดับสูง (ค่าเฉลี่ย 4.27) ตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของเสียงได้อย่างรวดเร็ว (ค่าเฉลี่ย 4.64) ช่วยลดปัญหาข้อร้องเรียนเรื่องเสียงดังรบกวนจากผู้ใช้บริการด้วยกันเอง ส่งผลให้ผู้ใช้บริการมีความพึงพอใจต่อบรรยากาศทางการเรียนรู้ในระดับมากที่สุด (ค่าเฉลี่ย 4.73) จึงเป็นเครื่องมือเชิงกลยุทธ์ที่ช่วยให้สามารถควบคุมคุณภาพการให้บริการและสร้างบรรยากาศทางวิชาการที่เหมาะสมได้อย่างยั่งยืน
Downloads
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กนกพร จำนงจิตร และธันวดี ศรีธาวิรัตน์. (2559). ระดับเสียงในสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดพิษณุโลกแห่งที่ 1. PSRU Journal of Science and Technology, 1(2), 13-22. https://ph01.tci-thaijo.org/index.php/Scipsru/article/view/57938
แก้ววราภรณ์ กรแก้ว, ขนิษฐา แก้วมะลัง, และอรพรรณ คงมาลัย. (2567). การจัดการพื้นที่ตามแนวคิดใหม่ Library of Life. PULINET Journal, 11(1), 237-251. https://so14.tci-thaijo.org/index.php/PJ/article/view/568
จิรัชยา วิชิตมงคล. (2564). แนวทางการจัดพื้นที่การเรียนรู้ของห้องสมุดมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด [วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม]. ThaiLIS. https://khoon.msu.ac.th/_dir/fulltext/2025/02/Jiratchaya_Wichitmongkol64.pdf
ประกาศกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน เรื่อง มาตรฐานระดับเสียงที่ยอมให้ลูกจ้างได้รับเฉลี่ยตลอดระยะเวลาการทำงานในแต่ละวัน. (2561, 26 มกราคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 135 ตอนพิเศษ 19 ง, หน้า 15. https://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2561/E/019/15.PDF
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่อง กำหนดค่าระดับเสียงการรบกวนและระดังเสียงที่เกิดจากการประกอบกิจการโรงงาน พ.ศ. 2548. (2549, 25 มกราคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม123 ตอนพิเศษ 11 ง, หน้า 20-21.
เมฐินี ภิญโญประการ. (2558). สภาพแวดล้อมทางกายภาพ คุณภาพในการให้บริการ สื่อสังคมออนไลน์ และคุณภาพอาหารที่ส่งผลต่อความตั้งใจใช้บริการร้านอาหารเวียดนามซ้ำของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานคร [การค้นคว้าอิสระหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ]. BU Research. http://dspace.bu.ac.th/jspui/handle/123456789/2477
รุจโรจน์ แก้วอุไร และชโรชีนีย์ ชัยมินทร์. (2561). พื้นที่่การเรียนรู้สำหรับผู้เรียนยุคดิจิทัลในห้องสมุดสถาบันอุดมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 21(4), 366-378. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edujournal_nu/article/view/152965
ลักษณีย์ บุญขาว และดุษฎี ถาวรพงษ์. (2562). การศึกษาระดับเสียงและแผนที่แสดงระดับเสียงเทียบเท่าบริเวณหน้ามหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 21(1), 60-67. https://li01.tci-thaijo.org/index.php/sci_ubu/article/view/181108
สุกัญญา เหล่าแค และพิชชาพร บุญสูง. (2566). เสียง: ผลกระทบต่อสุขภาพ การตรวจวัด ค่ามาตรฐาน และมาตรการป้องกันเสียงดัง. Journal of SciTech-ASEAN, 3(2), 14-21. https://li01.tci-thaijo.org/index.php/STJS/article/view/260269
สุรีพรรณ์ สุพรรณสมบูรณ์. (2560). การสำรวจคุณภาพสภาพแวดล้อมภายในห้องเรียน กรณีศึกษา: ห้อง 1712 คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ-Classroom Indoor Environmental Quality Survey Case study: Room 1712, Faculty of Sciences, Srinakharinwirot University. สิ่งแวดล้อมสรรค์สร้างวินิจฉัย (Built Environment Inquiry – BEI) คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 16(2), 77-93. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/arch-kku/article/view/107396