พุทธบูรณาการเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรในองค์กร

ผู้แต่ง

  • พระมหาจารุทัศน์ จินดาศรี -

คำสำคัญ:

อิทธิบาทธรรม,, การบูรณาการ;, องค์กร

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอการประยุกต์ใช้หลักอิทธิบาทธรรมเพื่อการบริหารงานขององค์กร เป็นกระบวนการเพื่อให้เกิดการปฏิบัติหน้าที่อย่างมีประสิทธิภาพ และบรรลุประสิทธิผลสำหรับองค์กร  การนำหลักอิทธิบาทธรรม มาใช้ในการบริหารงานขององค์กร เพื่อใช้เป็นแนวทาง หรือเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ ในการปฏิบัติหน้าที่ของบุคลากรในองค์กร สามารถนำมาประยุกต์ใช้กับงานในหน้าที่ที่รับผิดชอบของตนเอง ของแต่ละส่วนงานตามหลักธรรม  เป็นหลักธรรมที่ช่วยประสานคนหมู่มาก ให้อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข อยู่ร่วมกันด้วยความรัก ความสามัคคี สามารถนำไปใช้ได้ตั้งแต่ระดับครอบครัวจนถึงระดับสังคม เป็นหลักธรรมอันจะก่อให้เกิดความผาสุกหลักอิทธิบาทธรรม มีความเหมาะสมกับการนำไปเป็นเกณฑ์มาตรฐานแห่งความดีงามมากที่สุดในการดำเนินงานถ้านำไปปฏิบัติก็จะเกิดความมั่นคงและความก้าวหน้าในหน้าที่การงาน เป็นที่รักและเคารพของผู้อื่น

 

เอกสารอ้างอิง

เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2554). การคิดเชิงบูรณาการ. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร: ซัคเซส มีเดีย.

ติน ปรัชญพฤทธิ์. (2556). ศัพท์รัฐประศาสนศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 12. (กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ประเวศ วะสี. (2547). พุทธธรรมกับการพัฒนาสังคม. กรุงเทพมหานคร: หมอชาวบ้าน.

พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2549). พุทธวิธีบริหาร. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2556). พุทธธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 10. (กรุงเทพมหานคร: บริษัทสหธรรมมิก จำกัด.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). “การบูรณาการเชิงพุทธกับการบริหาร”. วารสารศิลปศาสตร์ราชมงคลสุวรรณภูมิ. ปีที่ 2 ฉบับที่ 2 (พฤษภาคม-สิงหาคม 2560): 48

_________________. (2557). พุทธธรรม. (กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระเมธีธรรมาภรณ์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2539). “อิทธิปาทกถา” พุทธจักร โลกร่มเย็นดับเข็ญได้ด้วยศาสนา. (กรุงเพทมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.

พระราชปัญญากวี (สุบิน เขมิโย). (2528). ประมวลบทพระธรรมเทศนา. (กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์กรม ศาสนา.

วศิน อินทสระ. (2549). พุทธธรรมกับการดำเนินชีวิต. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสภา.

วิกรณ์ รักษ์ปวงชน. (2557). ติดอาวุธผู้นำ. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: พิมพ์ดีการพิมพ์.

วิชัย วงษ์ใหญ่. รศ.ดร.. และมารุต พัฒผล. รศ.ดร.. (2547). การบูรณาการเชิงสร้างสรรค์. (กรุงเทพมหานคร: ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้.

วิทยา ด่านธำรงกูล. (2546). การบริหาร. (กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์เธิร์ดเวฟ เอ็ดดูเคชั่น.

สมใจ ลักษณะ. (2543). การพัฒนาประสิทธิภาพในการทำงาน. พิมพ์ครั้งที่ 2. (กรุงเทพมหานคร: เฟื่องฟ้า พริ้นติ้ง.

สมภาร พรมทา. (2548). พุทธปรัชญา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สิริพัชร์ เจษฎาวิโรจน์. (2546). การจัดการเรียนการสอนแบบบูรณาการ. (กรุงเทพมหานคร: บุ๊คพอยท์.

สุมน อมรวิวัฒน์. (2544). พุทธวิธีการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Katz D. Kahn RL. (1978). The social psychology of organizations. 2nd ed. (New York: Wiley).

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-04-30

รูปแบบการอ้างอิง

จินดาศรี พ. (2026). พุทธบูรณาการเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรในองค์กร. วารสารสหวิทยาการศึกษาและพัฒนาท้องถิ่น, 2(1), 55–67. สืบค้น จาก https://so14.tci-thaijo.org/index.php/JISLD/article/view/2749

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ