พุทธบูรณาการเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรในองค์กร
คำสำคัญ:
อิทธิบาทธรรม,, การบูรณาการ;, องค์กรบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอการประยุกต์ใช้หลักอิทธิบาทธรรมเพื่อการบริหารงานขององค์กร เป็นกระบวนการเพื่อให้เกิดการปฏิบัติหน้าที่อย่างมีประสิทธิภาพ และบรรลุประสิทธิผลสำหรับองค์กร การนำหลักอิทธิบาทธรรม มาใช้ในการบริหารงานขององค์กร เพื่อใช้เป็นแนวทาง หรือเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ ในการปฏิบัติหน้าที่ของบุคลากรในองค์กร สามารถนำมาประยุกต์ใช้กับงานในหน้าที่ที่รับผิดชอบของตนเอง ของแต่ละส่วนงานตามหลักธรรม เป็นหลักธรรมที่ช่วยประสานคนหมู่มาก ให้อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข อยู่ร่วมกันด้วยความรัก ความสามัคคี สามารถนำไปใช้ได้ตั้งแต่ระดับครอบครัวจนถึงระดับสังคม เป็นหลักธรรมอันจะก่อให้เกิดความผาสุกหลักอิทธิบาทธรรม มีความเหมาะสมกับการนำไปเป็นเกณฑ์มาตรฐานแห่งความดีงามมากที่สุดในการดำเนินงานถ้านำไปปฏิบัติก็จะเกิดความมั่นคงและความก้าวหน้าในหน้าที่การงาน เป็นที่รักและเคารพของผู้อื่น
เอกสารอ้างอิง
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2554). การคิดเชิงบูรณาการ. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร: ซัคเซส มีเดีย.
ติน ปรัชญพฤทธิ์. (2556). ศัพท์รัฐประศาสนศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 12. (กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประเวศ วะสี. (2547). พุทธธรรมกับการพัฒนาสังคม. กรุงเทพมหานคร: หมอชาวบ้าน.
พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2549). พุทธวิธีบริหาร. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2556). พุทธธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 10. (กรุงเทพมหานคร: บริษัทสหธรรมมิก จำกัด.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). “การบูรณาการเชิงพุทธกับการบริหาร”. วารสารศิลปศาสตร์ราชมงคลสุวรรณภูมิ. ปีที่ 2 ฉบับที่ 2 (พฤษภาคม-สิงหาคม 2560): 48
_________________. (2557). พุทธธรรม. (กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระเมธีธรรมาภรณ์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2539). “อิทธิปาทกถา” พุทธจักร โลกร่มเย็นดับเข็ญได้ด้วยศาสนา. (กรุงเพทมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.
พระราชปัญญากวี (สุบิน เขมิโย). (2528). ประมวลบทพระธรรมเทศนา. (กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์กรม ศาสนา.
วศิน อินทสระ. (2549). พุทธธรรมกับการดำเนินชีวิต. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสภา.
วิกรณ์ รักษ์ปวงชน. (2557). ติดอาวุธผู้นำ. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: พิมพ์ดีการพิมพ์.
วิชัย วงษ์ใหญ่. รศ.ดร.. และมารุต พัฒผล. รศ.ดร.. (2547). การบูรณาการเชิงสร้างสรรค์. (กรุงเทพมหานคร: ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้.
วิทยา ด่านธำรงกูล. (2546). การบริหาร. (กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์เธิร์ดเวฟ เอ็ดดูเคชั่น.
สมใจ ลักษณะ. (2543). การพัฒนาประสิทธิภาพในการทำงาน. พิมพ์ครั้งที่ 2. (กรุงเทพมหานคร: เฟื่องฟ้า พริ้นติ้ง.
สมภาร พรมทา. (2548). พุทธปรัชญา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สิริพัชร์ เจษฎาวิโรจน์. (2546). การจัดการเรียนการสอนแบบบูรณาการ. (กรุงเทพมหานคร: บุ๊คพอยท์.
สุมน อมรวิวัฒน์. (2544). พุทธวิธีการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Katz D. Kahn RL. (1978). The social psychology of organizations. 2nd ed. (New York: Wiley).
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารสหวิทยาการศึกษาและพัฒนาท้องถิ่น

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร


