สมรรถนะดิจิทัลของครูที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้เชิงรุกด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลของครู โรงเรียนพรตพิทยพยัต สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2

ผู้แต่ง

  • ศิวาพัชญ์ บำรุงเศรษฐพงษ์ รองผู้อำนวยการสถานศึกษา โรงเรียนพรตพิทยพยัต

คำสำคัญ:

สมรรถนะดิจิทัลของครู การจัดการเรียนรู้เชิงรุก เทคโนโลยีดิจิทัล โรงเรียนพรตพิทยพยัต

บทคัดย่อ

           การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับสมรรถนะดิจิทัลของครู 2) ระดับการจัดการเรียนรู้เชิงรุกด้วยเทคโนโลยีดิจิทัล และ 3) อิทธิพลของสมรรถนะดิจิทัลที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้เชิงรุกด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลของครูโรงเรียนพรตพิทยพยัต สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2 การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้ประชากรข้าราชการครูประจำการทั้งหมด จำนวน 145 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนาและการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ
           ผลการวิจัยพบว่า สมรรถนะดิจิทัลของครูโดยรวมอยู่ในระดับมาก (X̄ = 4.26, SD = 0.53) โดยมีจุดแข็งในด้านการจัดการเรียนการสอนและการมีส่วนร่วมทางวิชาชีพ แต่มีจุดอ่อนในด้านการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลของผู้เรียน การจัดการเรียนรู้เชิงรุกด้วยเทคโนโลยีของครูอยู่ในระดับมาก (X̄ = 4.29, SD = 0.51) โดยครูมีความสามารถในการบูรณาการเทคโนโลยีเพื่อการสอนได้ดี แต่ยังมีข้อจำกัดในด้านการวัดและประเมินผลระหว่างเรียน สมรรถนะดิจิทัลของครูทั้ง 6 องค์ประกอบสามารถร่วมกันพยากรณ์การจัดการเรียนรู้เชิงรุกด้วยเทคโนโลยีได้ร้อยละ 71.6 โดยมี 4 องค์ประกอบที่มีอิทธิพลเชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ การจัดการเรียนการสอน การมีส่วนร่วมทางวิชาชีพ การใช้และสร้างทรัพยากรดิจิทัล และการส่งเสริมผู้เรียน

เอกสารอ้างอิง

ณัฐรัตน์ ผดุงถิ่น และจันทรัศม์ ภูติอริยวัฒน์. (2565). ปัจจัยส่วนบุคคลและปัจจัยแรงจูงใจที่ส่งผลต่อสมรรถนะดิจิทัลของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครปฐมและสุพรรณบุรี. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 14(2), 127-142.

พิทักษ์ กันทา และณัฐิยา ตันตรานนท์. (2567). การศึกษาและพัฒนาสมรรถนะครูด้านดิจิทัล: กรณีศึกษาศูนย์พัฒนาคุณภาพการศึกษาตำบลปิงโค้ง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่เขต 3. วารสารบริหารการศึกษาบัวบัณฑิต, 24(2), 120-131.

ภาณุมาส ธรรมถาวรสกุล และคณะ. (2567). การศึกษาองค์ประกอบสมรรถนะดิจิทัลของครูในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสกลนคร. วารสารวิสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 8(7), 231-239.

มัทนะ ธิหล้า และคณะ. (2568). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลของครูสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา จังหวัดเชียงใหม่. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 5(1), 611-628.

โรงเรียนพรตพิทยพยัต. (2567). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา (SAR) ปีการศึกษา 2567. โรงเรียนพรตพิทยพยัต.

ศุภกฤต ดิษฐสุวรรณ. (2566). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการจัดการเรียนรู้ของครู เพื่อยกระดับคุณภาพผู้เรียน โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการสุวรรณภูมิ. Journal of Roi Kaensarn Academi, 8(3), 194–214.

สิริณัฏฐ์ ลิมป์จํานงค์ และปารย์พิชชา ก้านจักร. (2566). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลของครูในยุคการแปลงเป็นดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย, 51(4), 1-12.

เสาวลักษณ์ รัตนะ และวัลลภา อารีรัตน์. (2567). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลสำหรับครูเพื่อการจัดการเรียนรู้เชิงรุกในโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดหนองคาย. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(3), 799-812.

Bonwell, C. C., & Eison, J. A. (1991). Active learning: Creating excitement in the classroom (ASHE-ERIC Higher Education Report No. 1). The George Washington University.

Ghomi, M., & Redecker, C. (2019). Digital competence of educators (DigCompEdu) check-in: An instrument for self-assessment. In Proceedings of the 11th International Conference on Computer Supported Education (CSEDU 2019).

Mishra, P., & Koehler, M. J. (2006). Technological pedagogical content knowledge: A framework for teacher knowledge. Teachers College Record, 108(6), 1017-1054.

Nunnally, J. C., & Bernstein, I. H. (1994). Psychometric theory (3rd ed.). McGraw-Hill.

OECD. (2020). TALIS 2018 results (Volume II): Teachers and school leaders as valued professionals. OECD Publishing.

Prince, M. (2004). Does active learning work? A review of the research. Journal of Engineering Education, 93(3), 223-231.

Redecker, C. (2017). European framework for the digital competence of educators: DigCompEdu (Y. Punie, Ed.; EUR 28775 EN). Publications Office of the European Union. https://doi.org/10.2760/159770

Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49-60.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-04-28

รูปแบบการอ้างอิง

บำรุงเศรษฐพงษ์ ศ. (2026). สมรรถนะดิจิทัลของครูที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้เชิงรุกด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลของครู โรงเรียนพรตพิทยพยัต สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2. วารสารนวัตกรรมทางธุรกิจและสังคม, 3(7), 88–97. สืบค้น จาก https://so14.tci-thaijo.org/index.php/J-BSI/article/view/1966

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย