การบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษา สหวิทยาเขตนางรอง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาบุรีรัมย์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับและเปรียบเทียบการบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษาสหวิทยาเขตนางรอง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาบุรีรัมย์ จำแนกตามระดับการศึกษา และประสบการณ์ในการทำงาน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอน ปีการศึกษา 2568 จำนวน 191 คน โดยใช้เกณฑ์การกำหนดขนาด กลุ่มตัวอย่างตามตารางของเครจซี่และมอร์แกน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยนี้เป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ได้ค่าดัชนีความสอดคล้อง 1.00 และมีค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามทั้งฉบับเท่ากับ .975 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที
ผลการวิจัยพบว่า
- การบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษา สหวิทยาเขตนางรอง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาบุรีรัมย์ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก
- ผลการเปรียบเทียบการบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษาสหวิทยาเขตนางรอง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาบุรีรัมย์ จำแนกตามระดับการศึกษาและประสบการณ์ในการทำงาน พบว่า มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ .05
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กระทรวงศึกษาธิการ
กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2546. โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ (ร.ส.พ.)
กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). แนวทางการบริหารงานบุคคลในสถานศึกษา. กระทรวงศึกษาธิการ.
กฎกระทรวง. (2550). กฎกระทรวงว่าด้วยการกระจายอำนาจการบริหารและการจัดการศึกษา. ราชกิจจานุเบกษา.
ณรงค์วิทย์ ศักดิ์ทิพยรัตน์. (2566). การบริหารงานบุคคลของโรงเรียนวัดห้วยจรเข้วิทยาคม. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 14(2), 27–41.
ณัฐกานต์ เดชบุญ, & สมใจ สืบเสาะ. (2566). การบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาประจวบคีรีขันธ์ เขต 1. วารสารวิชาการการจัดการภาครัฐและเอกชน, 6(1), 177–188.
ธนภูมิ มากแก้ว. (2567). การบริหารงานบุคคลของโรงเรียนคุรุราษฎร์รังสฤษฏ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา
มัธยมศึกษาราชบุรี (สารนิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต): มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ธีระ รุญเจริญ. (2546). การบริหารสถานศึกษา. ข้าวฟ่าง.
นวพัชญ์ ฉีดจันทร์. (2564). การบริหารงานบุคคลกับแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 8 (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต): มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นิภาพร ถมคำ. (2566). การบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดเทศบาลนครอุดรธานี (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต): มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
ราชกิจจานุเบกษา. (2546). พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2546. ราชกิจจานุเบกษา, 120(62 ก).
แวสือมาน หามะ. (2565). การบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปัตตานี เขต 2 (สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต): มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
สุชาดา คำพิทูรณ์. (2565). การบริหารงานบุคคลในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 3 (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต): มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาบุรีรัมย์. (2567). รายงานผลการดำเนินงานประจำปี. บุรีรัมย์.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาบุรีรัมย์. (2568). แผนพัฒนาคุณภาพการศึกษา พุทธศักราช 2566–2570. บุรีรัมย์.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334.
Dessler, G. (2009). A framework for human resource management (5th ed.). Pearson.
Dessler, G. (2020). Human resource management (16th ed.). Pearson.
Flippo, E. B. (1984). Personnel management (6th ed.). McGraw-Hill.
Herzberg, F., Mausner, B., & Snyderman, B. B. (1959). The motivation to work. Wiley.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Zhu, Y. (2023). Personnel administration of school administrators at Huaiyang Vocational School in Henan Province (Master’s thesis): Bangkokthonburi University.
