การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และความพึงพอใจ เรื่อง การสร้างสรรค์ผลงานทัศนศิลป์ สีคู่ตรงข้าม ด้วยการจัดการเรียนรู้รูปแบบการเรียนรู้โดยใช้การคิดสร้างสรรค์เป็นฐาน (Creative-based Learning)

ผู้แต่ง

  • คณิตา ศรีอ่อน วิทยาลัยนครราชสีมา
  • จันทร์ ติยะวงศ์ วิทยาลัยนครราชสีมา

คำสำคัญ:

สร้างสรรค์งานทัศนศิลป์สีคู่ตรงข้าม, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน, ความพึงพอใจในการเรียนรู้

บทคัดย่อ

   การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านการสร้างสรรค์ผลงานทัศนศิลป์   สีคู่ตรงข้าม 2) ศึกษาระดับความพึงพอใจของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนภูเก็ตไทยหัวอาเซียนวิทยาที่มีต่อการใช้แผนการเรียนรู้เรื่อง การสร้างสรรค์ผลงานทัศนศิลป์ สีคู่ตรงข้าม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนโรงเรียนภูเก็ตไทยหัวอาเซียนวิทยา ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6/5 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 20 คน โดยการสุ่มอย่างง่าย (Simple Ramdom Sample)จากประชากรที่เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่6/3-6/6 จำนวน 85 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้เรื่อง การสร้างสรรค์ผลงานทัศนศิลป์ สีคู่ตรงข้าม มีค่าเฉลี่ยจากผู้เชี่ยวชาญ แบบทดสอบสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนมีค่า IOC  ตั้งแต่ 0.67-1.00 มีค่าความยากง่าย (p) ตั้งแต่ (0.2 - 1.00) ค่าอำนาจจำแนก (r) ตั้งแต่ (0.8 – 0.9) และค่าความเชื่อมั่น <0.70 และแบบสอบถามระดับความพึงพอใจ สถิติที่ใช้การวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าสถิติที (t-test)

     ผลการวิจัยพบว่า

     1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน หลังเรียนสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 75 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

     2) ความพึงพอใจต่อการเรียนเรื่อง  การสร้างสรรค์ผลงานทัศนศิลป์ สีคู่ตรงข้าม ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 มีค่าเฉลี่ย, S.D. อยู่ในระดับมาก

เอกสารอ้างอิง

จิตรลดา พุทธรักษา. (2562). การเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม (Active Learning) เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์การศึกษาไทย.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒน์.

พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2 พ.ศ. 2545 และ ฉบับที่ 4 พ.ศ. 2562). ราชกิจจานุเบกษา.

วรางคณา นวลจันทร์. (2561). การจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนระดับประถมศึกษา. วารสารครุศาสตร์, 46(3), 101–120.

ศิริพร ชาวนาฟู. (2564). ผลของการจัดกิจกรรมศิลปะที่เน้นการปฏิบัติจริงต่อความคิดสร้างสรรค์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน. วารสารศึกษาศาสตร์, 32(2), 55–70.

สมศักดิ์ รัตนสุวรรณ. (2562). การจัดกิจกรรมศิลปะสร้างสรรค์เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษา. วารสารวิจัยการศึกษา, 14(1), 45–60.

อัญชลี บัวสาย. (2564). การจัดการเรียนรู้แบบ Creative-based Learning เพื่อพัฒนาทักษะการคิดสร้างสรรค์ของผู้เรียน. วารสารนวัตกรรมการเรียนรู้, 6(2), 89–105.

Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Cambridge, MA: Harvard University Press.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-09-06

รูปแบบการอ้างอิง

ศรีอ่อน ค. ., & ติยะวงศ์ จ. . (2025). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และความพึงพอใจ เรื่อง การสร้างสรรค์ผลงานทัศนศิลป์ สีคู่ตรงข้าม ด้วยการจัดการเรียนรู้รูปแบบการเรียนรู้โดยใช้การคิดสร้างสรรค์เป็นฐาน (Creative-based Learning). วารสารสหวิทยาการศึกษาและพัฒนาสังคม, 1(4), 92–100. สืบค้น จาก https://so14.tci-thaijo.org/index.php/Interdisciplinary/article/view/1562