การใช้หลักสัปปุริสธรรมของผู้บริหารสถานศึกษา ในศูนย์พัฒนาคุณภาพและมาตรฐานการศึกษาหนองหัวฟาน สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 5
คำสำคัญ:
บทบาทของผู้บริหารสถานศึกษา, ผู้บริหารสถานศึกษา, หลักสัปปุริสธรรม 7บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อ 1) ศึกษาระดับการใช้หลักสัปปุริสธรรมของผู้บริหารสถานศึกษา และ 2) เปรียบเทียบระดับการใช้หลักสัปปุริสธรรม ของผู้บริหารสถานศึกษาในศูนย์พัฒนาคุณภาพและมาตรฐานการศึกษาหนองหัวฟาน โดยจำแนกตามระดับการศึกษาและประสบการณ์ในการทำงาน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอนในศูนย์พัฒนาคุณภาพและมาตรฐานการศึกษาหนองหัวฟาน จำนวน 136 คน ซึ่งการกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างได้ใช้ตารางของเครจซี่และมอร์แกน และทำการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น เพื่อให้ได้ตัวอย่างที่มีความหลากหลายและเป็นตัวแทนของประชากร เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามที่ได้รับการตรวจสอบความเชื่อมั่นและความเที่ยงตรง โดยมีค่าความเชื่อมั่นอยู่ที่ระดับ 0.91 และค่าดัชนีความสอดคล้องอยู่ระหว่าง 0.67-1.00 ซึ่งแสดงถึงความน่าเชื่อถือของเครื่องมือในการเก็บข้อมูล การวิเคราะห์ข้อมูลจะทำโดยการหาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน พร้อมทั้งการทดสอบค่าที (t-test)
ผลการวิจัยพบว่า
- การใช้หลักสัปปุริสธรรม ของผู้บริหารสถานศึกษาในศูนย์พัฒนาคุณภาพและมาตรฐานการศึกษาหนองหัวฟาน สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 5 อยู่ในระดับมาก
- ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นต่อการใช้หลักสัปปุริสธรรม ของผู้บริหารสถานศึกษาในศูนย์พัฒนาคุณภาพและมาตรฐานการศึกษาหนองหัวฟาน สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 5 โดยจำแนกตามระดับการศึกษา และจำแนกตามประสบการณ์การทำงาน โดยภาพรวมและรายด้านไม่แตกต่างกัน
เอกสารอ้างอิง
กนก วงษ์ตระหง่าน. (2564). ครูลาออกทนภาระงานเอกสารไม่ไหวสะท้อนระบบการศึกษาล้มเหลว. สืบค้นได้จาก https://www.thansettakij.com/politics/503355.
กรมสุขภาพจิต. (2564). ผลการสำรวจความเครียดและภาวะเสี่ยงซึมเศร้าของคนไทย 2564. สืบค้นได้จาก https://dmh.go.th/news/view.asp?id=2521.
เกตุชญา วงษ์เพิก. (2565). การบริหารจัดการสถานศึกษาตามหลักสัปปุริสธรรม. นครราชสีมา: สำนักพิมพ์การศึกษา.
จงดี เพชรสังคูณ และคณะ. (2566). การบริหารจัดการโรงเรียนเอกชนสู่ความเป็นเลิศตามหลักสัปปุริสธรรม. วารสารการศึกษาและการพัฒนา, 15(3), 45-59.
จงดี เพชรสังคูณ และ จุฬาพรรณภรณ์ ธนะแพทย์. (2564). การบริหารสถานศึกษาตามหลักสัปปุริสธรรมในบริบทการปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพฯ: ไม่ระบุชื่อสำนักพิมพ์.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: สุวิริยาสาส์น.
บุญช่วย ศิริเกษ และคณะ. (2565). การศึกษาการบริหารองค์กรตามหลักสัปปุริสธรรม. วิทยานิพนธ์, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. (2542). ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 116 ตอนที่ 74ก, 10-20.
พัชราภรณ์ พิมพา. (2563). การบริหารจัดการโรงเรียนตามหลักสัปปุริสธรรม. สืบค้นได้จาก https://www.educationresearch.com.
ภรณี ลัคนาภิเศรษฐ์ และ ธนิสรา สุทธานันต์. (2564). ไม่ใช่เรื่องผิดถ้าครูจะบอกว่าวันนี้ฉันรู้สึกไม่โอเค. สืบค้นได้จาก https://www.educathai.com/knowledge/articles/347.
รัตติยา วงค์อินตา และ กฤตยากร ลดาวัลย์. (2566). การมีส่วนร่วมของบุคลากรในการบริหารงานวิชาการตามหลักสัปปุริสธรรม 7 โรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 2. การค้นคว้าอิสระ: หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาพุทธศาสนาและปรัชญา, มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579 (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ.
หยาดฝน เดชโอภาส. (2565). การประยุกต์ใช้หลักสัปปุริสธรรมของผู้บริหารที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งความสุขของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 2. วิทยานิพนธ์: ค.ม. (การบริหารการศึกษา). จันทบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing (5th ed.). New York: Harper Collins Publishers.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Likert, R. (1967). The human organization: Its management and value. New York: McGraw-Hill.
