บทบาท AI ในการช่วยสอนและวัดผลภาษาอังกฤษ
คำสำคัญ:
ปัญญาประดิษฐ์;, การสอนภาษาอังกฤษ;, การวัดผล;, เทคโนโลยีการศึกษา;บทคัดย่อ
การศึกษาบทความเรื่อง “บทบาทของปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในการช่วยสอนและวัดผลภาษาอังกฤษ” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาศักยภาพและบทบาทของเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ในการพัฒนากระบวนการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ รวมถึงการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ของผู้เรียน โดยเฉพาะในบริบทของการศึกษายุคดิจิทัล จากการศึกษาพบว่า AI มีบทบาทสำคัญในการสนับสนุนการเรียนรู้แบบรายบุคคล (Personalized Learning) ผ่านระบบผู้ช่วยสอนอัจฉริยะ การประมวลผลภาษาธรรมชาติ และระบบประเมินผลอัตโนมัติ ซึ่งสามารถปรับกิจกรรมการเรียนรู้ให้สอดคล้องกับความสามารถของผู้เรียน ติดตามพัฒนาการ และประเมินผลได้แม่นยำ นอกจากนี้ AI ยังช่วยลดภาระของครูในการตรวจงาน วิเคราะห์ผลการเรียน ส่งเสริมการเข้าถึงแหล่งเรียนรู้นานาชาติ และสร้างแรงจูงใจในการเรียนผ่านสื่ออินเทอร์แอคทีฟ อย่างไรก็ตาม การนำ AI มาใช้ยังมีข้อจำกัด เช่น ความแม่นยำของระบบ ความเข้าใจบริบทภาษา และจริยธรรม จึงควรนำ AI มาใช้ควบคู่กับบทบาทของครูผู้สอน ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า AI มีศักยภาพสูงในการช่วยครูออกแบบกิจกรรมที่เน้นการสื่อสารอย่างแท้จริง และเปิดโอกาสให้ผู้เรียนฝึกฝนทักษะได้ตลอดเวลา แม้ยังต้องเผชิญกับข้อจำกัดด้านโครงสร้างพื้นฐานและความพร้อมของครูก็ตาม
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พุทธศักราช 2560). สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
พิชญ์สินี สุวรรณพงศ์. (2563). ปัญหาและข้อเสนอแนะแนวทางการพัฒนาการเรียนการสอนภาษาอังกฤษในประเทศไทย. วารสารครุศาสตร์ศึกษา, 11(2), 45–58.
คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย. (2568). การประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการเรียนการสอนภาษาอังกฤษในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
บุปผา บรรลือเสนาะ. (2566). การใช้ปัญญาประดิษฐ์เพื่อส่งเสริมการเรียนการสอนภาษาอังกฤษในศตวรรษที่ 21. วารสารเทคโนโลยีและนวัตกรรมการศึกษา, 18(1), 33–47.
Nilsson, N. J. (1998). Artificial Intelligence: A New Synthesis. Morgan Kaufmann.
Russell, S., & Norvig, P. (2021). Artificial Intelligence: A Modern Approach (4th ed.). Pea
ประพันธ์ศิริ สุเสารัจ. (2564). การพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษในศตวรรษที่ 21. วารสารภาษาและวัฒนธรรม.
บุปผา บรรลือเสนาะ. (2566). AI กับการวัดผลการเรียนรู้: โอกาสและความท้าทาย. วารสารวิจัยเทคโนโลยีศึกษา.
Chou, P.-N. (2020). Smart education: The role of Artificial Intelligence in English language teaching. Education and Information Technologies.
Zhang, M., & Williamson, D. M. (2017). Automated Scoring in the Classroom: A Review of Applications and Research. Journal of Educational Measurement.
บุญเลิศ อรุณพิบูลย์. (2565). AI กับการประเมินผลในศตวรรษที่ 21. วารสารนวัตกรรมการศึกษา.
บุปผา บรรลือเสนาะ. (2566). AI กับการปฏิรูปการศึกษาไทยในยุคดิจิทัล. วารสารครุศาสตร์ศึกษา, 21(2), 45–58.
Holmes, W., Bialik, M., & Fadel, C. (2019). Artificial Intelligence in Education: Promises and Implications for Teaching and Learning. Center for Curriculum Redesign.
Susanti, D., & Sari, F. M. (2022). Artificial Intelligence-based Applications in English Learning: A Systematic Review. Journal of English Language Teaching, 10(1), 78–88.
บุปผา บรรลือเสนาะ. (2566). AI กับการศึกษายุคใหม่: ประโยชน์และความท้าทาย. วารสารวิจัยครุศาสตร์, 15(1), 67–80.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารสหวิทยาการศึกษาและพัฒนาท้องถิ่น

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร


