วารสารรัฐประศาสนศาสตร์และสหวิทยาเพื่อสังคม

การจัดการเรียนรู้วิชาสังคมศึกษาเพื่อพัฒนาผู้เรียนด้านจิตสาธารณะของ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนบาลีเตรียมอุดมศึกษา วัดโพธาราม จังหวัดนครสวรรค์

สามเณรธนพนธ์ เพ็ชรกระต่าย — 2026-01-01

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) จัดการเรียนรู้วิชาสังคมศึกษาเพื่อพัฒนาผู้เรียนด้านจิตสาธารณะของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนบาลีเตรียมอุดมศึกษา วัดโพธาราม จังหวัดนครสวรรค์ และ 2) ประเมินผลการจัดการเรียนรู้วิชาสังคมศึกษาเพื่อพัฒนาผู้เรียนด้านจิตสาธารณะของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนบาลีเตรียมอุดมศึกษา วัดโพธาราม จังหวัดนครสวรรค์ เป็นวิจัยเชิงปฏิบัติการโดยกลุ่มประชากรที่ใช้ในการวิจัยเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 1 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 โรงเรียนบาลีเตรียมอุดมศึกษาวัดโพธาราม จำนวน 12 รูป โดยเครื่องมือใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แบบประเมินจิตสาธารณะ 2) โปรแกรมพัฒนาจิตสาธารณะทั้งหมด 12 กิจกรรม โดยแต่ละกิจกรรมนั้นมีการตอบคำถาม ใบงานเพื่อวัดประเมินความรู้ ผลการวิจัย พบว่า 1) การบูรณาการเข้าร่วมกันเป็นการนำจิตสาธารณะเข้ามาเพื่อให้นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 นั้นได้รับรู้ รับทราบในหลักหรือแนวคิดจิตสาธารณะเพื่อนำไปใช้ในชีวิตประจำวัน เป็นการสังเกตใช้วิดิโอในการบรรยายเนื้อหาในเรื่องจิตสาธารณะโดยโปรแกรมพัฒนาจิตสาธารณะ มีทั้งหมด 12 กิจกรรม มีดังนี้คือ (1) เรื่อง รอบ ๆ ตัวฉัน (2) เรื่องปัญหานี้แหละ ใช่เลย (3) ช่วยกันดูแล (4) ยึดมั่นในหน้าที่ (5) สิทธิของฉันและเธอ (6) หัวใจอาสา (7) สิ่งที่ได้เรียนรู้ (8) คุณค่าที่สอดคล้อง (9) สัญญาใจ (10) ส่งต่อความรัก (11) ภารกิจแห่งรักและรับใช้ และ (12) สานต่อความดี และ 2) หลังจากที่นักเรียนได้เรียนรู้เกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้วิชาสังคมศึกษาเพื่อพัฒนาผู้เรียนด้านจิตสาธารณะของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 นักเรียนมี ความรู้ ความเข้าใจในจิตสาธารณะมากขึ้นและสามารถนำหลักจิตสาธารณะไปใช้ในชีวิตประจำวันได้

สิทธิชุมชนในการแก้ไขปัญหาผลกระทบจากบ่อฝังกลบขยะมูลฝอยในพื้นที่ตำบล พันลาน อำเภอชุมแสง จังหวัดนครสวรรค์ ตามหลักสัมมัปปธาน 4

งาม แสนมุข — 2026-01-01

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสิทธิชุมชนจากบ่อฝังกลบขยะมูลฝอยในพื้นที่ตำบลพันลาน อำเภอชุมแสง จังหวัดนครสวรรค์ 2) วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างหลักสัมมัปปธาน 4 และสิทธิชุมชนกับการแก้ไขปัญหาผลกระทบจากบ่อฝังกลบขยะมูลฝอย และ 3) เพื่อเสนอแนวทางในการส่งเสริมสิทธิชุมชนในการแก้ไขปัญหาผลกระทบจากบ่อฝังกลบขยะมูลฝอย ตามหลักสัมมัปปธาน 4 เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี ประกอบด้วย การวิจัยเชิงปริมาณจากกลุ่มตัวอย่างที่ได้รับผลกระทบจากบ่อฝังกลบขยะมูลฝอย จำนวน 298 คน โดยใช้แบบสอบถามมีความเชื่อมั่นค่าความเชื่อมั่น 0.988 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 18 รูป/คน โดยใช้แบบสัมภาษณ์และวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา พบว่า ระดับสิทธิชุมชนจากบ่อฝังกลบขยะมูลฝอย ตามหลักสัมมัปปธาน 4 โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ = 3.61, S.D. = 0.82 และระดับสิทธิชุมชนจากบ่อฝังกลบขยะมูลฝอย ตามสิทธิชุมชนตามตามมาตรา 43 โดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ = 3.90, S.D. = 0.91 ขณะที่ความสัมพันธ์ระหว่างหลักสัมมัปปธาน 4 และสิทธิชุมชนกับการแก้ไขปัญหาผลกระทบจากบ่อฝังกลบขยะมูลฝอยในพื้นที่ตำบลพันลาน อำเภอชุมแสง จังหวัดนครสวรรค์ โดยภาพรวมอยู่ในระดับสูงมาก (r=0.905**) แนวทางในการส่งเสริมสิทธิชุมชนในการแก้ไขปัญหาผลกระทบจากบ่อฝังกลบขยะตามหลักสัมมัปปธาน 4 พบว่า 1) เสริมสร้างกลไกการมีส่วนร่วม โดยตั้งคณะกรรมการชุมชนด้านสิ่งแวดล้อมและเปิดช่องทางร้องเรียนที่โปร่งใส 2) สร้างความรู้และความตระหนักด้านการคัดแยกขยะ ส่งเสริมระบบธนาคารขยะและการรีไซเคิลในชุมชน 3) สนับสนุนจากภาครัฐและท้องถิ่นผ่านโครงการจัดการขยะ เช่น การทำปุ๋ยหมักและการผลิตเชื้อเพลิงขยะ (RDF) พร้อมจัดสรรงบประมาณและเทคโนโลยี และ4) พัฒนาเครือข่ายความร่วมมือระหว่างชุมชน ภาครัฐ สถานศึกษา ศาสนสถาน และภาคเอกชน เพื่อสร้างระบบจัดการขยะที่เข้มแข็งและยั่งยืน

ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อการจัดการหลักสูตรการประถมศึกษาตอนต้น (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3) พุทธศักราช 2568 ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา

วัชรภัทร เตชะวัฒนศิริดำรง — 2026-01-01

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการจัดการหลักสูตรการประถมศึกษาตอนต้น (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3) พุทธศักราช 2568 ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา 2) วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยการบริหารกับการจัดการหลักสูตร และ 3) วิเคราะห์ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อการจัดการหลักสูตรดังกล่าว การวิจัยเป็นแบบเชิงปริมาณ กรอบแนวคิดการวิจัยใช้แนวคิด ทฤษฎีของ Systems Approach และ Constructivism ประชากรที่ศึกษาได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา ครูผู้สอน และคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน จำนวน 3,537 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยตารางของ Krejcie & Morgan ได้จำนวน 359 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามแบบประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัย พบว่า 1) ผลการศึกษาระดับการจัดการหลักสูตรการประถมศึกษาตอนต้น (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3) พุทธศักราช 2568 ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.14, S.D.=0.45) 2) ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยการบริหารกับการจัดการหลักสูตร พบว่า ปัจจัยการบริหารทั้ง 6 ด้านมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการจัดการหลักสูตรการประถมศึกษาตอนต้น (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3) พ.ศ.2568 ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ (r) อยู่ระหว่าง 0.160-0.228 และปัจจัยการบริหารทั้ง 6 ด้านมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการจัดการหลักสูตรการประถมศึกษาตอนต้น (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3) พ.ศ.2568 ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง (r = .228, p<.01) และ 3) ผลการวิเคราะห์ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อการจัดการหลักสูตรการประถมศึกษาตอนต้น (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3) พ.ศ.2568 ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา พบว่า ปัจจัยการบริหารทั้ง 6 แปร ร่วมกันสามารถอธิบายความผันแปรการจัดการหลักสูตรการประถมศึกษาตอนต้น (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3) พ.ศ.2568 ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยาได้ร้อยละ 22.9 สามารถนำมาเขียนสมการได้ดังนี้

สมการความถดถอยเชิงพหุแบบคะแนนดิบ

= 1.20+0.120(X1)+0.135(X2)+0.110(X3)+0.140(X4)+0.095(X5)+0.180(X6)

สมการความถดถอยเชิงพหุแบบคะแนนมาตรฐาน

= 0.150(X1)+0.160(X2)+0.130(X3)+0.170(X4)+0.115(X5)+0.210(X6)

สิทธิในการแสวงหาประโยชน์ทางเศรษฐกิจจากชื่อเสียง ภาพลักษณ์ และรูปลักษณ์ของนักกีฬาระดับอุดมศึกษา: มุมมองที่น่าสนใจต่อคดี House v. NCAA และการต่อต้านการผูกขาดทางการค้าในระบบกฎหมายสหรัฐอเมริกา

ปีดิเทพ อยู่ยืนยง — 2026-01-01

บทความวิชาการนี้มุ่งศึกษาสิทธิในการแสวงหาประโยชน์ทางเศรษฐกิจจากชื่อเสียง ภาพลักษณ์ และรูปลักษณ์ของนักกีฬาระดับอุดมศึกษา: มุมมองที่น่าสนใจต่อคดี House v. NCAA และการต่อต้านการผูกขาดทางการค้าในระบบกฎหมายสหรัฐอเมริกา พบว่า เนื่องจากกระบวนนำชื่อเสียง ภาพลักษณ์ และรูปลักษณ์ (NIL) ให้ได้รับสิทธิในการแสวงหารายได้และสิทธิในการทำการตลาดของนักกีฬาเริ่มเป็นที่แพร่หลายมากยิ่งขึ้น องค์กรกีฬาและบรรดาผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่เกี่ยวข้องอาจพิจารณาถึงความสำคัญของการคุ้มครองสิทธิของนักกีฬาแต่ละคนในการแสวงหารายได้จาก NIL เมื่อมีการนำ NIL ของนักกีฬาเข้าสู่ตลาดกีฬาสำหรับผู้ชมกีฬาทั้งในระดับนานาชาติและระดับประเทศ มีตัวอย่างคดีที่น่าสนใจ นั้นคือ คดีตัดสินในปี 2025 อันเป็นคดี พิพาทระหว่าง House และคณะ กับสมาคมกีฬาระดับวิทยาลัยแห่งชาติและคณะ (คดี House v. NCAA) ซึ่งถือเป็นกรณีศึกษาที่สำคัญเกี่ยวกับหน่วยงานกำกับดูแลกีฬาซึ่งมีหน้าที่กำกับควบคุมการแข่งขันกีฬาระดับมหาวิทยาลัยในตลาดธุรกิจกีฬาของสหรัฐอเมริกา บทความนี้ศึกษาวิเคราะห์สาระสำคัญในรายละเอียดของคดีและประเด็นของคดีที่เกี่ยวข้องกับการที่นักกีฬาระดับวิทยาลัยพึงได้รับการคุ้มครองสิทธิในการแสวงหาประโยชน์ทางเศรษฐกิจจากการใช้ NIL ในตลาดธุรกิจกีฬาสหรัฐอเมริกาจากการที่นักกีฬาดังกล่าวนั้นเข้าร่วมการแข่งขันกีฬา บทความฉบับนี้ยังวิเคราะห์ถึงนโยบายของ NCAA ในตลาดธุรกิจกีฬาของสหรัฐอเมริกาที่มีมาอย่างต่อเนื่อง ปัญหาทางกฎหมายที่เกี่ยวกับการจำกัดสิทธิไม่ให้นักกีฬาระดับวิทยาลัยได้รับผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจจาก NIL ที่พึงได้รับการแก้ไข และการมองภาพอนาคตสำหรับนโยบายของ NCAA

การวัดและประเมินผลสมรรถนะหลักตามหลักสูตรฐานสมรรถนะสำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษา

อลิสรา คงปั้น — 2026-01-01

บทความวิชาการนี้มุ่งเน้นการศึกษาแนวทางการวัดและประเมินผลสมรรถนะหลักของนักเรียนระดับประถมศึกษา โดยอ้างอิงกรอบหลักสูตรฐานสมรรถนะซึ่งกำหนดสมรรถนะหลัก 6 ด้าน ได้แก่ สมรรถนะการจัดการตัวเอง สมรรถนะการคิดขั้นสูง สมรรถนะการสื่อสาร สมรรถนะการรวมพลังทำงานเป็นทีม สมรรถนะการเป็นพลเมืองที่เข้มแข็ง และสมรรถนะการอยู่ร่วมกับธรรมชาติและวิทยาการอย่างยั่งยืน การวัดและประเมินสมรรถนะจำเป็นต้องสะท้อนถึงความรู้ ทักษะ และคุณลักษณะของผู้เรียนอย่างบูรณาการ เพื่อสะท้อนศักยภาพที่แท้จริงของผู้เรียน บทความนี้ได้วิเคราะห์แนวทางและวิธีการที่เหมาะสม เช่น การประเมินเชิงสถานการณ์ การประเมินภาระงานจริง แฟ้มสะสมงาน การสังเกต การประเมินตนเอง และการใช้วิธีการประเมินตามสภาพจริง เพื่อให้ครูและผู้เกี่ยวข้องสามารถใช้ผลการประเมินเป็นข้อมูลย้อนกลับในการพัฒนาการจัดการเรียนการสอน ตลอดจนส่งเสริมการเรียนรู้ที่ตอบสนองความแตกต่างระหว่างบุคคล สรุปได้ว่า การวัดและประเมินผลสมรรถนะหลักไม่เพียงแต่ทำหน้าที่ตรวจสอบผลการเรียนรู้ แต่ยังเป็นกลไกสำคัญในการยกระดับคุณภาพผู้เรียนและสร้างพื้นฐานที่มั่นคงต่อการปฏิรูปการศึกษาไทยในศตวรรษที่ 21