แนวทางและมาตรฐานการกำหนดโทษทางวินัยเกี่ยวกับการคัดลอกผลงานวิจัย ของอาจารย์สังกัดสถาบันอุดมศึกษาของรัฐหรือในกำกับของรัฐ - สังข์ทอง มนตรี (วารสารนวัตกรรมทางธุรกิจและสังคม, 2024)
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวทางและมาตรฐานการกำหนดโทษทางวินัยเกี่ยวกับการคัดลอกผลงานวิจัยของอาจารย์สังกัดสถาบันอุดมศึกษาของรัฐหรือในกำกับของรัฐ ทั้งนี้ผู้มีอำนาจในการสั่งลงโทษต้องใช้ดุลพินิจในการสั่งลงโทษผู้ที่กระทำความผิดวินัยทั้งดุลพินิจวินิจฉัยและดุลพินิจตัดสินใจโดยคำนึงถึงแนวทางการใช้ดุลพินิจที่ผ่านมาของหน่วยงานของรัฐนั้นเองหรือหน่วยงานของรัฐอื่นประเภทเดียวกันและเป็นไปตามหลักความพอสมควรแก่เหตุ หลักนิติธรรม หลักมโนธรรม หลักความเป็นธรรม และหลักนโยบายของราชการ โดยปรับข้อเท็จจริงเข้ากับข้อกฎหมายในแต่ละพฤติการณ์ โดยมีหลักการสำคัญคือ ถ้าเป็นการกระทำโดยเจตนาคัดลอกผลงานวิจัยของผู้อื่นไปเป็นของตนเองหรือบิดเบือนข้อมูลหรือสร้างข้อมูลอันเป็นเท็จหรือการแปลผลงานวิจัยของผู้อื่นเป็นอีกภาษาหนึ่งเพื่อเป็นผลงานวิจัยของตนเองอาจถือได้ว่าเป็นความผิดวินัยอย่างร้ายแรง ทั้งนี้ถ้าเป็นการกระทำโดยประมาท ขาดการอ้างอิงตามหลักวิชาการแต่ผลงานวิจัยดังกล่าวผู้วิจัยมีส่วนเกี่ยวข้องไม่ว่าจะเป็นผู้มีส่วนร่วมในการดำเนินการวิจัยหรือเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาหรือกรรมการ หรือการคัดลอกผลงานวิจัยของตนเองอาจถือได้ว่าเป็นความผิดวินัยอย่างไม่ร้ายแรง นอกจากนี้ถ้าเป็นความผิดครั้งแรกหรือมีเหตุอันควรลดหย่อนโทษอาจงดโทษทางวินัยเป็นว่ากล่าวตักเตือน รวมถึงการคัดลอกผลงานวิจัยบางกรณีอาจเป็นการประพฤติผิดจรรยาบรรณตามข้อบังคับของสถาบันอุดมศึกษานั้นซึ่งไม่ถือว่าเป็นโทษทางวินัย